آنچه را که می‌خواهم روی بوم نقاشی می‌کنم

حسین نوری در سال ۱۳۳۳ در مشهد مقدس متولد شد. در مدرسه ابتدایی نقاشی ایرانی را آموخت و توانایی خود را در نقاشی آکادمیک و طبیعت‌گرا هم به اثبات رساند. در نوجوانی به خاطر نوشتن یک نمایش‌نامه در دفاع از حقوق بشر توسط رژیم شاه شکنجه شد و دست­ها و پاهایش از کار افتاد. اما با شوق و توان گذشته نقاشی را با دهان ادامه داد و تا کنون بیش از صد نمایشگاه انفرادی در ایران، فرانسه، چین، آلمان، الجزایر، لبنان و اتریش برپا کرده است. به علاوه او فیلم‌‌های مستند بسیاری ساخته و در جشنواره‌های تئاتر بارها جوایز بهترین نویسندگی و بهترین کارگردانی را به‌دست آورده است.

نادیا مفتونی همسر حسین نوری نیز سال 1344 در تهران متولد شد. سال 1362 وارد دانشگاه صنعتی شریف شد. سال 1363 با حسین نوری که بر ویلچر نشسته بود آشنا و عاشقانه با او پیوند ازدواج بست. او علاوه بر اینکه نقاشی می‌کند، دارای دکترای تخصصی فلسفه و حکمت متعالیه از دانشگاه تهران و استاد این دانشگاه است.
این زوج هنرمند،‌ مدت‌هاست که با هم کار می‌کنند، بارها در نمایشگاه‌های داخلی و خارجی شرکت کرده‌اند و اکنون برنامه‌های بسیاری برای آینده دارند.
یکی از آخرین برنامه‌های این زوج هنرمند، همان‌طور که ذکر شد، ارائه دو تابلوی هیروشیما و ناکازاکی در اتریش و فرانسه بود.
حسین نوری درباره این نمایشگاه می‌گوید: در تابلوهای هیروشیما و ناکازاکی، ‌بیشتر از هر چیز، مسائل انسانی و جهانی در نظرم بود. به خصوص موضوع استفاده از انرژی هسته‌ای که در مورد آن کشورهای مستقلی مانند ما همواره مظلوم واقع شده‌ و از سوی تروریسم خبری مورد تهاجم قرارمی‌گیرند.

نوری با اشاره به این‌که کشورهایی که ایران را به جرم‌های مختلف متهم می‌کنند، هیروشمیا و ناکازاکی را با بمب پلوتونیوم و بمب اتم مورد حمله قرار دادند؛ درباره این دو تابلو اضافه می‌کند: سعی کردم در کشیدن این تابلوها، ‌به عکس‌هایی از آن که در اینترنت وجود دارد وفادار بمانم و تابلو را به شکلی بکشم که اصل ماجرا را به سرعت به یاد بیننده بیاورد.
وی درباره بازتاب نمایش این دو تابلو در خارج از کشور نیز می‌گوید: در مراسم اهدا این تابلوها علاوه بر علی اصغر سلطانیه، نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران در آژانس بین المللی انرژی اتمی بسیاری از سفرا و مقامات سازمان‌های بین‌المللی نیز حضور داشتند و یوکیو آمانو مدیرکل آژانس که اکنون در ژاپن حضور دارد طی پیامی این اقدام هولناک را محکوم کرد و خواستار جهان عاری از سلاح هسته‌ای شد.
نوری ادامه می‌دهد: خدا را شکر می‌کنم که تابلوهای هیروشیما و ناکازاکی از طرف ایران در سازمان ملل نصب شده‌اند و پیام صلح‌دوستی ایران را به این شکل به همه دنیا می‌رسانند.
نوری درباره مخاطبان حاضر در نمایشگاه فرانسه نیز می‌افزاید: یکی از کسانی که در نمایشگاه حضور داشت، رهبر ارکستر کلیسایی در آمریکا بود که بسیار تحت تاثیر تابلوهای هیروشیما و ناکازاکی قرار گرفت و گفت؛ وقتی از آمریکا بیرون آمده، فهمیده است که چقدر رسانه‌های کشورش تک بعدی هستند. چنین تاثیراتی برای من به عنوان نقاش خیلی مهم هستند و بابت آن بسیار خوشحالم.
حسین نوری، سبک جالبی در نقاشی دارد، سبکی که کارهای او را در فضایی میان وهم و دنیای واقع شناور می‌‍‌‌‌‌کند و پیام اثر را به شکلی زیبا به مخاطب می‌رساند. او خود درباره سبک کارش می گوید: برای ایجاد فرم‌ها و بافت‌های موجود در کارهایم از ترکیب موادی مثل رنگ روغن و اکرلیک استفاده می‌کنم و گاهی هم البته از هر کدام از آنها به تنهایی بهره می‌گیرم. در مدارس شیوه‌ای هست که با ریختن آب‌مرکب یا آب‌رنگ روی کاغذ گلاسه و تا کردن کاغذ، اشکال قرینه‌ای به وجود می‌آورند، با استفاده از همین روش،‌ من در تابلوهایم فضایی آبستره ایجاد می‌کنم.
این نقاش می‌افزاید: با الهام از این شیوه  کارهایم را در ابعاد بزرگ روی بوم و با حتی با استفاده از موادی مانند رنگ اتوموبیل خلق می‌کنم. ممکن است در این میان نقوشی دربیاید که به هر چیزی شبیه باشد اما من از انسان گرفته تا طبیعت و حیوان آنچه را اراده می کنم بر بوم نقش می‌زنم.
او درباره این‌که چطور در میان این طرح‌های ابر و باد گونه اشکال مشخص و دلخواه خود را پدید می‌آورد نیز می‌گوید: گاهی پس از ایجاد نقش،‌ بعضی جاها را قلم‌گیری می‌کنم و گاهی ابتدای کار و پیش از رنگ ریختن این کار را انجام می‌دهم. البته بیشتر اوقات نیز بدون دخل و تصرف آنچه را می‌خوام روی بوم ایجاد می‌کنم. بیشتر جذابیت کارهام برای نقاشان و مخاطبان نیز به همین دلیل است.
موضوعات نقاشی‌های نوری بیشتر اسلامی، فلسفی، عرفانی و انقلابی است و مسائل انسانی و جهانی را نیز شامل می‌شود. او درباره موضوعات عارفان تابلوهایش می گوید: من عشق را به سه دسته طبقه بندی می کنم. عشق عارفانه، عشق فیلسوفانه یا حکیمانه و عشق جاهلانه. عشق فیلسوفانه، آن نوعی است که با حساب و منطق پیش می رود. عشق جاهلانه، عشق مادون فیلسوفانه است. اما عشق عارفانه فراتر از عقل است. در عین این که ناشی از حسابگری است، از احساس هم نشات می گیرد. عشق و عقل با هم در می‌آمیزند.
وی اضافه می کند: درخانه ما که بیشتر به مرکز فرهنگی شباهت دارد، تابلوها را از در و دیوار آویخته ایم. با هم تحقیق می کنیم، می‌نویسیم و کار انجام می‌دهیم و هنوز برای هم تازگی داریم و ساعت‌ها گفت‌وگو می کنیم. توجه داشته باشید که دنیا محل بستن و دل کندن است.
او در پایان از حمایت‌های حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی در برگزاری نمایشگاه‌های اتریش و فرانسه تشکر کرد.