ای کاش هرروز در این شهر شرمه خوانی داشتیم

به گزارش پایگاه خبری حوزه هنری ، مهری موید محسنی از کارشناسان مردم شناسی منطقه سیرجان کرمان که این گروه را همراهی می کرد با بیان این که شهرستان سیرجان دارای فرهنگی غنی ست که شرمه خوانی یا همان آواهای کار جزئی از فرهنگ مردم این منطقه است ، گفت : شرمه خوانی درشهرستان سیرجان رایج است که از آن جمله به شرمه خوانی در مدح امام زاده علی است که برای کمک و یاری از او خوانده می شود.

وی افزود: موضوع این شرمه ها براساس عشق و درد و رنج است که براساس کارهای مختلف تعریف می شود از جمله این شرمه خوانی ها به «دروی محصول»، «باد دادن محصول»، «مشک زنی»، «کره گیری»،« خمیر گیری»، لالایی و مواردی از این دست می توان اشاره کرد.

این پژوهشگر گفت: وقتی زنان در یک جا جمع می شوند و قرار است کاری را با هم انجام دهند کسی که کار را بین آنها تقسیم می کند می گوید «دست حشر بلا نبیند بر سر بزنه کلا نبیند» یعنی دست کسی که درانجام این کارکمک می کند آسیب نبیند.

موید محسنی ادامه داد: یکی دیگراز شرمه خوانی های رایج در شهرستان سیرجان شرمه هایی است که در عروسی خوانده می شود و از آن جمله به شرمه خوانی «حجله بستن» عروس می توان اشاره کرد.

براساس این گزارش گروه آوای مهربانی در کنار یکدیگر بازشناسی آوازها و ترانه های کار منطقه سیرجان در استان کرمان را برای علاقه مندان اجرا کردند .

شرمه خوانی یکی از  آیین های موسیقایی کهن و با شروه خوانی متفاوت است.