بسیاری از آثار خوب تئاتر استانی به دلیل بی‌توجهی تحقیر می‌شوند

محسن حسینی، نویسنده، کارگردان، مدرس و پژوهشگر تئاتر در گفت‌وگو با خبرنگار پایگاه خبری حوزه هنری گفت: تئاتر ما سیاست‌گذاری درستی مبتنی بر تولید آثار توسط نهادهای دولتی ندارد. در این میان بسیاری قصد دارند به سمت تئاتر خصوصی پیش بروند و با توجه به محدودیت‌هایی که وجود دارد آن‌ها هم نمی‌توانند کاری از پیش ببرند و این باعث شده لطمه‌ زیادی به تئاتر کشور وارد شود.

وی ادامه داد: به همین دلیل به نظر می‌رسد تئاتر در کشور ما بی‌سرپرست و یتیم مانده است. در کنار نبود سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی اساسی برای تولید تئاتر دولتی، تئاتر خصوصی هم متولی مشخصی ندارد و اصلا معلوم نیست چه کسی سیاست‌گذاری آن را برعهده دارد و آن را کنترل می‌کند.

کارگردان نمایش «برج خاموشان» با توجه به این شرایط دیده می‌شود که تئاترهای بی‌کیفیتی در کشور ما ساخته می‌شوند که برای تامین هزینه‌های خودشان مجبورند چند لوده را بیاورند و مخاطبان را بخندانند تا نمایششان فروش داشته باشد و هزینه‌های خودش را تامین کند. امروز بسیاری از کارگردانان تئاتر حتی نمی‌توانند هزینه عوامل نمایششان را به راحتی پرداخت کنند. من چهار کارگردان می‌شناسم که قادر نیستند 75 درصد حقوق عوامل را بپردازند و من هم یکی از همین عوامل هستم. 

حسینی با بیان اینکه باید از تجربیات اجزایی و هنری کشورهای دیگری که تئاتر قوی دارند استفاده کنیم، افزود: در مدیریت کلان تئاتر ما این دغدغه وجود ندارد که افراد صاحب‌نظر و کسانی را که تئاتر در اروپا را می‌شناسند، بیاورند و از آن‌ها درباره تجربه غرب در زمینه تئاتر سوال کنند. 

وی اظهار کرد: توجه به مناطق و شهرستان‌ها در پیشبرد تئاتر کشور اهمیت فوق‌العاده دارد. مثلا شما آلمان را در نظر بگیرید که در شهرهای مختلفش حتی روستاهایی که با پایتخت فاصله زیادی دارند، 158 تئاتر شهر دارند که هر کدام آن‌ها بسیار بهتر و مجهزتر از تنها تئاتر شهر ما در تهران است. 

این پژوهشگر و مدرس تئاتر گفت: چرا نباید سالن‌های تهران مثلا برای یک ماه فقط به هنرمندان استانی اختصاص داده شود تا آن‌ها نمایش‌های خود را در تهران با فراغ بال به اجرا ببرند؟ من جشنواره‌های استانی زیادی را داوری کرده‌ام و آثار بسیار خوبی را دیده‌ام که توسط هنرمندان استانی ما تولید شده‌اند اما هیچ اهمیتی به آن‌ها داده نمی‌شود و بسیاری از آن‌ها فرصت اجرای عمومی مناسبی پیدا نمی‌کنند.

به گفته حسینی تئاترهای خوب شهرستانی به دلیل عدم اختصاص بودجه و سالن تحقیر می‌شوند و به این خاطر هنرمندان بسیاری در استان‌ها انگیزه کار را از دست می‌دهند.

کارگردان نمایش «مده‌آ» ادامه داد: جالب اینجاست که این‌ها تصور می‌کنند در تهران ما را حلول حلوا می‌کنند و از واقعیت موجود بی‌خبرند. بنا بر همین تصور همگی می‌خواهند به تهران بیایند و وقتی می‌آیند می‌بینند شرایط آن طور که فکر می‌کردند نبوده و همین آن‌ها را ناامید می‌کند.

وی در پایان به موضوع برگزاری جشنواره‌های تئاتری اشاره کرد و گفت: اگر جشنواره ها کارکرد مناسبی نداشته باشند و نتوانند امر تولید در عرصه تئاتر را پیش ببرند، به نظر من برگزاری آن‌ها نه تنها سودی ندارد بلکه اتلاف هزینه و انرژی است.

وی خطاب به برگزارکنندگان تئاتر سوره ماه که توسط حوزه هنری برگزار می‌شود، گفت: یکی از مسائلی که در جشنواره تئاتر سوره ماه باید به آن توجه شود، بحث تعامل بین هنرمندان است، این جشنواره باید در زمان برگزاری خود فعالیت‌هایش را گسترده‌تر کند و مثلا کنگره و نشست‌های تخصصی و ورکشاپ‌هایی را برگزار ‌کند تا استادان و سخنرانان بتوانند ایده‌ها و مطالب را انتقال دهند و باعث رشد بیشتر هنرمندان جوان تئاتر شوند.