حوزه هنری استان کرمان
← همه اخبار

بکتاش: شاعر را شعر نجات می دهد نه جشنواره ها
۷ خرداد ۱۳۹۳کد خبر: 142500۳
بکتاش گفت: ادبیات عین زندگی است، پس هیچ جشنواره ای نمی تواند شاعری را نجات دهد، شعر است که به شاعر جان می بخشد.
غلامرضا بکتاش شاعر، در گفت و گو با خبرنگار پایگاه خبری حوزه هنری، با
اشاره به کمرنگ شدن محتوا و موضوعات غنی در اشعار جوانان تصریح کرد: جوان
امروز به محتوا و مضمون شعر توجه کمتری دارد و حتی تلاش هایی برای رسیدن به
مضمون شعری ناب در آنان وجود ندارد.
وی با اشاره به اهمیت برگزاری جشنواره های شعر و داستان، گفت: قبل از اینکه به برگزاری و بودن جشنواره ها بیاندیشم باید به این دیدگاه برسیم که شعر یک انگیزه درونی است و باید آن اتفاقات و احساسات درونی رخ دهد تا شعری، سروده شود. شاعر قبل از اینکه در جشنواره ای شعر بگوید باید درون صیقل یافته خود را بشناسد و کلمات را بر زبان جاری کند. سرودن شعر برای جشنواره های موضوعی زیاد قابل قبول نیست.
شاعر کتاب «حال غنچه خوب است»، افزود: برگزاری جشنواره ها اتفاق خوبی را رقم می زند و جوانان علاقه مند را مشتاق می کند اما مهم تر آن است که باید دید بعد از جشنواره اتفاقات چگونه رخ می دهد آیا کتابی منتشر می شود؟ آیا استعدادها شناخته و شکوفا می شود؟
بکتاش با اشاره به اینکه با خواندن شعر باید به اندیشه رسید، اظهار کرد: شاعر وقتی در خلوت خود شعر می سراید باید با تک تک کلمات شعری خود بخندد، اشک بریزد، سختی بکشد و با اندیشه به شعر خود جان و روح ببخشد. با این اوصاف شعری مخاطب پیدا می کند و خوانده می شود.
وی احترام جوانان به پیشکسوتان را کمرنگ دانست و گفت: پیشکسوتان هستند که شاعران جوان را بزرگ می کنند اما متاسفانه جوانان کمتر به سراغ استادان می روند و تنها خود را قبول دارند و دیگر آن احترام استاد و شاگردی از بین رفته است.
بکتاش ادامه داد: عموما هدف جشنواره برقرار کردن ارتباط و تبادل اطلاعات میان پیشکسوتان و جوانان است اما متاسفانه این اتفاق رخ نمی دهد. زمان گذشته، برای یادگیری مکتب خانه وجود داشت که جوان ترها برای یادگیری در محضر استاد کسب علم می کردند و مقام استاد و شاگردی رعایت می شد ولی در حال حاضر این گونه نیست و این گفته آقای ابوالفضل زرویی نصراباد جالب است که می گوید: «در عصر سی دی بزرگی و کوچکی و ریش سفیدی معنی ندارد».
به گفته وی ادبیات عین زندگی است، پس هیچ جشنواره ای نمی تواند شاعری را نجات دهد شعر است که به شاعر جان می بخشد.
این شاعر کودکان و نوجوانان با اشاره به پویا بودن ادبیات، گفت: نمی توان برای ادبیات حد و مرزی قائل شد، زیرا که باید همیشه پویا باشد و افت و خیز خود را طی کند. ادبیات باید همیشه بتپد اما در حال حاضر همه شاعران یک نوع سبک و سیاق را دنبال می کنند وقتی چند شعر می خوانید همه به یکدیگر شباهت دارند.
بکتاش در ادامه تصریح کرد: شاعران باید در خلق آثار جدید و متفاوت جسارت داشته باشند همه در فکر گفتن کلمات زیبا و سطحی هستند و اندیشه در آنها کم است تمام این ها به دلیل کم تجربگی و کم خواندن کتاب است. چرا جوانان به خوانش کتاب های مولوی و بیهقی نمی پردازند؟
وی در پایان گفت: شاعران باید خلاقیت را وارد شعر خود کنند و شعر خوب بسرایند نه اینکه تنها به فکرشهرت باشند و در همه جشنواره شرکت کنند.
دوازدهمین جشنواره سراسری شعر و داستان جوان سوره با همکاری مرکز آفرینش های ادبی حوزه هنری، حوزه هنری استان کرمان و شرکت ملی صنایع مس ایران در کرمان برگزار می گردد.
وی با اشاره به اهمیت برگزاری جشنواره های شعر و داستان، گفت: قبل از اینکه به برگزاری و بودن جشنواره ها بیاندیشم باید به این دیدگاه برسیم که شعر یک انگیزه درونی است و باید آن اتفاقات و احساسات درونی رخ دهد تا شعری، سروده شود. شاعر قبل از اینکه در جشنواره ای شعر بگوید باید درون صیقل یافته خود را بشناسد و کلمات را بر زبان جاری کند. سرودن شعر برای جشنواره های موضوعی زیاد قابل قبول نیست.
شاعر کتاب «حال غنچه خوب است»، افزود: برگزاری جشنواره ها اتفاق خوبی را رقم می زند و جوانان علاقه مند را مشتاق می کند اما مهم تر آن است که باید دید بعد از جشنواره اتفاقات چگونه رخ می دهد آیا کتابی منتشر می شود؟ آیا استعدادها شناخته و شکوفا می شود؟
بکتاش با اشاره به اینکه با خواندن شعر باید به اندیشه رسید، اظهار کرد: شاعر وقتی در خلوت خود شعر می سراید باید با تک تک کلمات شعری خود بخندد، اشک بریزد، سختی بکشد و با اندیشه به شعر خود جان و روح ببخشد. با این اوصاف شعری مخاطب پیدا می کند و خوانده می شود.
وی احترام جوانان به پیشکسوتان را کمرنگ دانست و گفت: پیشکسوتان هستند که شاعران جوان را بزرگ می کنند اما متاسفانه جوانان کمتر به سراغ استادان می روند و تنها خود را قبول دارند و دیگر آن احترام استاد و شاگردی از بین رفته است.
بکتاش ادامه داد: عموما هدف جشنواره برقرار کردن ارتباط و تبادل اطلاعات میان پیشکسوتان و جوانان است اما متاسفانه این اتفاق رخ نمی دهد. زمان گذشته، برای یادگیری مکتب خانه وجود داشت که جوان ترها برای یادگیری در محضر استاد کسب علم می کردند و مقام استاد و شاگردی رعایت می شد ولی در حال حاضر این گونه نیست و این گفته آقای ابوالفضل زرویی نصراباد جالب است که می گوید: «در عصر سی دی بزرگی و کوچکی و ریش سفیدی معنی ندارد».
به گفته وی ادبیات عین زندگی است، پس هیچ جشنواره ای نمی تواند شاعری را نجات دهد شعر است که به شاعر جان می بخشد.
این شاعر کودکان و نوجوانان با اشاره به پویا بودن ادبیات، گفت: نمی توان برای ادبیات حد و مرزی قائل شد، زیرا که باید همیشه پویا باشد و افت و خیز خود را طی کند. ادبیات باید همیشه بتپد اما در حال حاضر همه شاعران یک نوع سبک و سیاق را دنبال می کنند وقتی چند شعر می خوانید همه به یکدیگر شباهت دارند.
بکتاش در ادامه تصریح کرد: شاعران باید در خلق آثار جدید و متفاوت جسارت داشته باشند همه در فکر گفتن کلمات زیبا و سطحی هستند و اندیشه در آنها کم است تمام این ها به دلیل کم تجربگی و کم خواندن کتاب است. چرا جوانان به خوانش کتاب های مولوی و بیهقی نمی پردازند؟
وی در پایان گفت: شاعران باید خلاقیت را وارد شعر خود کنند و شعر خوب بسرایند نه اینکه تنها به فکرشهرت باشند و در همه جشنواره شرکت کنند.
دوازدهمین جشنواره سراسری شعر و داستان جوان سوره با همکاری مرکز آفرینش های ادبی حوزه هنری، حوزه هنری استان کرمان و شرکت ملی صنایع مس ایران در کرمان برگزار می گردد.
اشتراکگذاری:لینک کوتاه: https://kerman.hozehonari.ir/s/GR2JJC5
نظرات
در حال بارگذاری…
منبع: kerman.hozehonari.ir