تازه ترین اثر یوسفعلی میرشکاک رونمایی می شود

به گزارش پایگاه خبری حوزه هنری، انتشارات روزگار نو با همکاری حوزه هنری نشستی را با موضوع بررسی و نقد کتاب «نیست‌انگاری و شعر معاصر» برگزار می‌کند. در این نشست که به میزبانی دفتر شعر حوزه هنری تشکیل می‌شود، از کتاب جدید یوسفعلی میرشکاک رونمایی خواهد شد. این کتاب که 500 صفحه بوده و در قطع رقعی طراحی شده است، توسط انتشارات روزگار نو در نیمه‌ اول مهرماه، روانه‌ بازار نشر شده است. 
در این نشست که دو‌شنبه 28 مهرماه از ساعت 16 الی 18 در سالن اوستا در حوزه هنری برگزار می‌شود، دکتر رضا داوری‌اردکانی و دکتر محمد رجبی‌دوانی به همراه مؤلف کتاب، به بحث و بررسی نظرات مطرح شده در این کتاب می‌پردازند. کتاب «نیست انگاری و شعر معاصر» مجموعه مقالاتی است که بحث اصلی آن‌ها پیرامون نهیلیسم یا نیست‌انگاری است که به اشعار نیما، شاملو، اخوان و فروغ پرداخته شده است. میرشکاک در این کتاب به دنبال نشان دادن این مطلب است که شعرا، در ساحت فردی و جمعی و نفسانی و عقلانی، چه می‌خواستند با مخاطبانشان بگویند؛ چراکه وی معتقد است تقدیر همه‌ جوامع، اجمالاً در شعر و هنر بیان می‌شود و بعداً به‌صورت تفصیلی در عالم سیاست ظهور می‌کند.
این کتاب از زاویه‌ای شبیه به کتاب «در سایه‌ سیمرغ» است که با نگاهی تأویلی در ظاهر شعر حکیم ابوالقاسم فردوسی، سعی در رفتن به باطن شعر دارد و می‌خواهد خرد برتر را به نمایش بگذارد. کتاب جدید میرشکاک نیز نگاهی تأویلی است اما به شعر معاصر و در رثای خرد برتر و ظهور نیست‌انگاری. شاید بتوان گفت این کتاب، پس از «شاعران در زمانه‌ عسرت» از دکتر رضا داوری‌اردکانی، دومین کتابی است که به این مهم در شعر معاصر پرداخته است.
در پشت جلد کتاب آمده است: «شاملو در میان معاصران خود بیش‌‌‌‌‌‌ترین مخاطبان را داشته است. چرا؟ برای این که از نیست‌‌‌‌‌‌انگاری به عشق گریخته و ناخواسته به دیگران این دریافت اجمالی را منتقل کرده که در برابر یأس دم‌‌‌‌‌‌افزونی که از دیدن جهان مدرن و مناسبات آن، در جان آدمی رخنه می‌‌‌‌‌‌کند، هیچ نیرویی یارای مقاومت ندارد، مگر نیروی عشق. اگر شاملو جز در ساحت عشق (اعم از مجازی و حقیقی، و کدام مجاز است که بالقوه قابلیت تحویل به حقیقت را واجد نباشد؟) حوالت‌‌‌‌‌‌گویی نکرده باشد، از عهدۀ وظیفۀ خود برآمده و باید در زمرۀ حوالت‌‌‌‌‌‌گویان بزرگ روزگار نیست‌‌‌‌‌‌انگاری از او یاد کرد. درست در سال‌‌‌‌‌‌هایی که اخوان با تمام وجود نومیدی فردی و جمعی را به‌‌‌‌‌‌جان می‌‌‌‌‌‌آزماید و خواسته‌‌‌‌‌‌وناخواسته حوالت‌‌‌‌‌‌گوی عصر نیست‌‌‌‌‌‌انگاری در هر سه وجه فردی، قومی و جمعی است، شاملو با تمام امید خود دست در آغوش است چنانکه گویی هیچ آرزویی ندارد و از هیچ حادثه‌‌‌‌‌‌ای وحشت نمی‌‌‌‌‌‌کند. شاملو هر بار عیار عشق حریفان را به محک ازدواج زده و آیدا را نیز از این آزمون معاف نکرده است. این آیدا است که بر خلاف همسران قبلی شاعر،‌‌‌‌‌‌ ثابت کرده که ازدواج، مهر او را کاهش نداده است. مادری‌‌‌‌‌‌کردن معشوق در حق عاشق، یگانه پاسخ درست به عشق اوست و آیدا در این پایگاه به‌‌‌‌‌‌قدری مادر و همسر و دیگر وجوه زنانگی را همتافت می‌‌‌‌‌‌کند و شاعرِ عاشق را از تمام این وجوه بهره‌‌‌‌‌‌مند می‌‌‌‌‌‌سازد که به نخستین اسطورۀ شعر معاصر بدل می‌‌‌‌‌‌شود.»