تنها این نقطه هایند

1

تنها این نقطه هایند

که مرا از مداد می گیرند

دیگر چه فرقی می کند

جاده یا فراموشی

چه خطی را به تو بسپارم.

2

ابرها را تکاندم

خاک باغچه ریخت.

3

شب،

تکه هایمان را جمع می کند

ماهی،

تشنگی آب را به تماشا ایستاده

آنطرف بیابان

با زخمی بر شانه اش

بارانی شدن ریشه ها را

جشن می گیرد

سبویم را به خون بزنم

یا

به ماهی.

4

پرنده- پرنده بر می خیزم

زنبوری کوچک،  

ضربانم را جمع می کند

می اندیشدم،

در سایه ی

کندوی عسل