ثبت تاریخ جنگ، نیازمند ژانرهای جدی‌تر از خاطره
جواد کامور بخشایش با اشاره به رشد روزافزون خاطره‌نگاری جنگ نسبت به دیگر ژانرها، سهل‌الوصول بودن خاطره را دلیل این رونق دانست و گفت: نوشتن درباره تاریخ جدی جنگ، نیازمند ژانرهای جدی‌تری است.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی حوزه هنری کرمان به نقل از تسنیم، جواد کامور بخشایش، نویسنده کتاب «جای امن گلوله‌ها»، با اشاره به افزایش تعداد آثار نوشته و منتشر شده در قالب خاطرات دفاع مقدس در مقایسه با دیگر قالب‌ها مانند داستان و رمان گفت: در سال‌های اخیر با برتری خاطره‌نگاری در حوزه دفاع مقدس و انقلاب اسلامی در مقایسه با دیگر قالب‌های ادبی مانند داستان، رمان و تاریخنگاری هستیم که این امر را می‌توان از چند وجه مورد بررسی قرار داد. مهمترین نکته سهل الوصول‌تر بودن خاطرات نسبت به دیگر آثار است.
او ادامه داد: نویسندگان بسیاری در چند سال اخیر به ثبت خاطرات روی آورده‌اند. یکی از دلایل عمده این رویکرد، راحت‌تر نوشته شدن خاطرات در مقایسه با دیگر ژانرهای ادبی است. نویسنده در نگارش خاطرات با یک راوی و خاطره روبرو است که تنها در این مسیر، مسئولیت ضبط و حفظ گفته‌های راوی، بررسی به منظور هم‌پوشانی نبودن گفته‌ها و غنی‌سازی خاطرات را برعهده دارد. این مسئولیت در مقایسه با دیگر آثار مانند ادبیات مستند و تاریخی قابل مقایسه نیست.
نویسنده کتاب «جای امن گلوله‌ها» با بیان اینکه نوشتن خاطرات ساده‌ترین روش برای ثبت وقایع جنگ و انقلاب اسلامی است، یادآور شد: علاوه براین، مطرح شدن آثاری از این دست در حد شاهکار ادبی سبب شده است تا بسیاری از نویسندگان جوان اقبال بیشتری به سمت ثبت و نوشتن خاطرات داشته باشند و کمتر به سمت ادبیات مستند و تاریخنگاری پیش روند. این در حالی است که نوشتن ادبیات جدی در این حوزه نیازمند بررسی‌های جدی تاریخی است. دفاع مقدس قالب نگارش در ژانرهای مختلف ادبی را دارد، اما ما متأسفانه نیروهای توانا را در این زمینه پرروش نداده‌ایم.
کامور بخشایش با بیان اینکه همین امر سبب می‌شود که خاطره‌نگاری در صدر جدول منابع منتشر شده قرار گیرد، تصریح کرد: نوشتن وقایع جدی جنگ نیازمند ژانرهای جدی‌تری همانند تاریخنگاری است. تاریخ جنگ نیازمند ژانرهای جدی‌تر از خاطره است.
او در ادامه به دلیل گرایش بیشتر مخاطبان به سمت خاطره در مقایسه با دیگر آثار تاریخی اشاره و تصریح کرد: یکی از دلایل این امر توجه به جزئیات در خاطرات است. در این ژانر نویسنده و راوی به کوچکترین مسائل توجه می‌کنند. علاوه بر این، عنصر عاطفه در خاطرات نقش مهمی دارد. اگر یک تاریخنگار به یک سلول می‌پردازد، تنها آن را شرح می دهد، اما کسی که خاطره را روایت می‌کند یا می نویسد، به جزئی‌ترین مسائل دقت می‌کند و در عین حال عاطفه را هم در روایت دخیل می‌کند. افزون بر این، مردم ما مردمانی هستند که زنده کردن خاطره را می‌پسندند.
نظرات
در حال بارگذاری…
منبع: kerman.hozehonari.ir