خلق نقاشی نمایش وجوه الهی انسان است

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی حوزه هنری کرمان به نقل از پایگاه خبری حوزه هنری کیومرث قورچیان به بهانه برگزاری نمایشگاه آثار خود که توسط رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در پاریس برپا شده با بیان این مطلب افزود : انتخاب شهر پاریس به عنوان شهری با سابقه هنری طولانی در زمینه نقاشی مسیر مساعدی بود برای آنچه که از فرهنگ و معنویات ما می جوشد که لازم است  برای تمام افکار دنیا به نمایش گذاشته شود.
وی افزود : انسان امروز دچار عادت شده است، و این عادت ها در میان هنرمندان به عنوان خالقان اثر و مخاطبان آنها وجود دارد، هنرمندانی که گاهی با بی مهری و گزند آنها نسبت به آثار بدیع و نو روبه رو هستیم، و مخاطبانی که به فرم ها و شیوه های قدمی خو گرفته اند و القای پیامی نوین به آنها در قالب آثاری با مشخصه های جدید که مربوط به فضایی لایتناهی هست، کمی سخت و دشوار به نظر می رسد.
قورچیان خاطر نشان کرد: برای خلق آثارم به جز نگاه به درون خویشتن و یاری جستن از معنویات درونی وجودی خویشتن از مباحث علمی مانند فیزیک کوانتوم ، جهان هولوگرافیک و سیاه چاله ها و همچنین در ادبیات با رویکردی به دیدگاه اندیشمندانی چون سهروردی، مولانا و حتی منابع کتب آسمانی یاری جستم.
این هنرمند نقاش در ادامه با اشاره به بافت آثار خود افزود : در صحبتی که با یکی از پزشکان مغز و اعصاب داشتیم، عنوان شد که همین بافت های موجود در آثار من در بافت مغزی و همچنین بافت بدن در هنگام عمل جراحی موجود است، و من در هنگام خلق آثارم گویی بافت های فیزیکی خود را به روی بوم منتقل می کنم.
وی ادامه داد : در هنگام قرار گرفتن در کنار اقیانوس و مشاهده ابرهایی نزدیک به زمین خدا را یافتم ، با اینکه تمام بافت های موجود در نقاشی های من در همان موهبت های الهی مشهود بود اما گویی انسان غربی بی تفاوت به این هدیه الهی تنها نگران زندگی زمینی خویش بود.
قورچیان با اشاره به حضور هنرمندان ایرانی در پاریس و برخورد فرهنگ ها گفت : در اینجا ماشاهد دو گروه هنرمند هستیم ،گروهی که با کپی از آثار کلاسیک شده اروپایی و معرفی آن به عنوان آثار آوانگارد به مردم هنر خود راعرضه می کنند و هنرمندان خوش ذوقی که با رج زدن آثار غربی و تلفیق آن با روح و اندیشه شرقی اثری با معیار های نقاشی ایرانی تولید می کند.
این هنرمند حوزه هنری با اشاره مراحل خلق آثار گفت : به جز تکنیک های رایج  فیزیکال خلق اثر ، سعی کردم با استفاد از شیوه ابداعی حرکت دست، که مجرای عبور انرژی است، الهامات درونی  را قوام و دوام بخشم، در بسیاری از لحظه ها که به خلق اثری مثلا سیمرغ  می پردازم طرحی بر روی بوم هست و من فقط با درون خود آنرا پدیدار می کنم و بازتاب های ذهنی من بر روی نقش پدیدار می شود.در اصل چیزی بر روی بوم هست اما غیر قابل دیدن که من با همان معنویات درونی آنرا آشکار می کنم.