خورشیدهای سوخته

آقا دروغها هم باور شدند ، آه

خورشیدهای سوخته پرپر شدند آه

آری تو نیستی و گروهی سیاهکار

در سکه های زرد شناور شدند آه

(( از بس نیامدی )) همه سروهای سبز

با بوته های خار برابر شدند ، آه

جای درختهای بلند بهشت پوش

یک مشت نادرخت تناور شدند آه

یوسف بیا که مردم آبادی هبوط

با گرگ های بیشه برادر شدند آه

از بس نگاه ناز تو با ما غریبه است

آئینه های شهر مکدر شدند آه

از شوق بامهای بلند نگاه تو

این کودکان خسته کبوتر شدند آه