در آستانه برگزاری جشنواره جوان سوره میزگرد تخصصی شعر جوان برگزار شد

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری حوزه هنری عرفان نظرآهاری شاعر، نویسنده و پژوهشگر در ابتدای این نشست درباره تاثیرات مثبت و منفی برگزاری جشنواره های ادبی و هنری، گفت: جشنواره ها هر کدام می توانند پاسخگوی بخشی از نیاز و سلیقه فرهنگی باشند و در کل می توان گفت که جشنواره ها نتیجه مثبتی در فرهنگ جامعه دارند.

جشنواره ها برای برخی از اهالی ادبیات شغل دوم محسوب می شود
وی ادامه داد: البته تاثیر جشنواره ها بر فرهنگ و هنر کشور بستگی به این دارد که با استعدادهای کشف شده در جشنواره چگونه برخورد کنیم. برای آموزش و بالا بردن سطح کاری شرکت کنندگان در جشنواره ها و استعدادها باید تلاش شود و متاسفانه در اغلب جشنواره ها چنین اتفاقی رخ نمی دهد.
این شاعر کشورمان با تاکید بر این که جشنواره ها گاهی برای برخی از اهالی ادبیات تبدیل به شغل دوم می شود و حرفه ای می شوند که چگونه در جشنواره شرکت کنند و این امکان فراهم شود که افراد تازه تر در جشنواره ها شرکت کنند.
سعید بیابانکی دبیر هنری دوازدهمین جشنواره شعر و داستان جوان سوره نیز با ذکر نقل قولی از مرحوم قیصر امین پور مبنی بر این که «ذوق قابل داوری و قضاوت نیست» اظهار کرد: به عقیده من هم ذوق را زمان و روزگار و تاریخ باید قضاوت کند. بر همین اساس وقتی اثری را در جشنواره ای به قضاوت می گذاریم هر قدر تعداد داوران جشنواره بیشتر باشد میزان اشتباه کمتر می شود.

استفاده از فضای مجازی برای داوری جشنواره ها
بیابانکی افزود: داور جشنواره، یک اثر ادبی و هنری را با 3 فاکتور دانش و اطلاعات، تجربه و ذوق قضاوت می کند. در رابطه با شعر جوان کشور کسی می تواند قضاوت کند که حداقل 30 سال شعر معاصر را بشناسد و جریان ها، صداها و طیف های مختلف رادرک کرده باشد. البته در چرخه قضاوت ذوق داور هم دخیل است و تنها چیزی که می تواند باعث کم شدن اشتباه در داوری شود افزایش تعداد داوران است. این روش را می توان با استفاده از داوران در فضای مجازی محقق کرد.
شاعر مجموعه "نامه های کوفی" همچنین با تاکید بر این که به سامانه سراسری در خصوص جشنواره های ادبی و هنری نیازمندیم، عنوان کرد: علاقه مندان و حتی پژوهشگران باید بتوانند با مراجعه به یک سامانه سراسری از چند و چون جشنواره های مختلف با خبر شوند.
وی با اشاره به آسیب هایی که جشنواره ها ممکن است به نویسندگان و شاعران جوان وارد کنند، گفت: زمانی که جوان تر بودم چیزی به نام جشنواره ادبی وجود نداشت و جشنواره ها در قالب کنگره برگزار می شد و به طور مثال 50 نفر انتخاب می شدند تا در یک روز آثارشان را ارائه و قرائت کنند. ما به شوق دیدن شخصیت هایی همچون قیصر امین پور تا اهواز با اتوبوس می رفتیم بدون این که بحث جوایز مادی در میان باشد.
بیابانکی اظهار داشت: بعد از گذشت سال های جنگ تحمیلی، کنگره ها و همایش ها، کم کم، تبدیل به جشنواره شدند و شکل رقابتی به خود گرفتند و در حال حاضر بسیاری از کسانی که در جشنواره ها شرکت می کنند هیچ انگیزه دیگری به جزء انگیزه های مادی ندارند. متاسفانه جوایز معنوی و اعتباری وجود ندارد و باید فکری در این باره کرد.
وی همچنین با انتقاد از تعدد جشنواره های ادبی و هنری کشور گفت: تعدد بیش از اندازه جشنواره ها باعث شده است که اکثر آن ها اعتباری نداشته باشند در حالی که معتقدم وجود 2 یا 3 جشنواره خوب ادبی در کشور کفایت می کند که البته این چند جشنواره باید با استانداردهای درجه یک و جوایز با اعتبار بالا برگزار شود.
نگاه ها به ادبیات و هنر دم دستی شده است
نظرآهاری داور بخش شعر کودک و نوجوان دوازدهمین جشنواره شعر و داستان جوان سوره نیز با بیان این که نگاه ها به ادبیات و هنر دم دستی شده است، عنوان کرد: نوع تغذیه انسان امروز فست فودی شده و نوع اندیشه اش نیز به همان صورت تغییر کرده است. در چنین فضایی دیگر نمی توان گفت که 30 سال پای صحبت استادی بنشینید تا شعری را درک کنید و این گونه صحبت ها در هیچ جای دنیای امروز خریداری ندارد.
این شاعر و نویسنده کودک و نوجوان با بیان این که می توان نسل جوان ادبیات کشور را هدایت کرد، گفت: ما فضا را به گونه ای ایجاد می کنیم که استعدادهای جوان به پاداش عینی و آنی برسند در حالی که اگر به آن ها بگوییم هر برنده شدن نوعی مسوولیت به همراه دارد آن ها را وارد جریان ادبیات کرده ایم.
نظرآهاری فضای آموزشی را با خلاقیت بیگانه دانست و خاطرنشان کرد: در مقطع دکترای ادبیات، نویسنده و شاعر بودن هیچ امتیازی محسوب نمی شود و دانشجو باید مقاله ارائه دهد. جشنواره ها راه خود را ارائه می دهند و وزارت آموزش و پرورش نیز کار خود را می کند.
وی با ارائه این پیشنهاد که جوایز نقدی می توانند به جوایز مسافرتی تبدیل شوند، عنوان کرد: شاعر و نویسنده بیش از آن که پول احتیاج داشته باشند به بهتر زیستن نیاز دارند.