رنج دنباله دار

غریب است و بیمار و تنها ، دلم

کجایی که جا مانده اینجا ، دلم

زجور تو نشکسته و بشکند

از این عشق فولادی اما دلم

من امشب صدا می زنم ناله را

مبادا غریبی کند با دلم

به حدی خبر دارم از درد هجر

که می سوزد از داغ فردا دلم

شب ممتد و رنج دنباله دار

پریشان منم ، ناشکیبا دلم

چه چه گویم من از سردی مهر او

که می لرزد از غم ، سراپا دلم

افق دور ومه دور واو دورتر

به داد دلم رس ، خدایا دلم

شدم بینوا تا در این بی کسی

به حال دلم سوخت یکجا دلم