زندگی

زندگی مثل ژیانی است که بابایم داشت

آب باریک و روانی است که بابایم داشت

مادرم پیرزنِ ساده دل امروزی

زن زیبای جوانی است که بابایم داشت

مثل آن موی سبیلی که گرو می دادند

معرفت مالِِ زمانی است که بابایم داشت

کودکی های من امروز که برمی گردم

پشتِ آن دخل دکانی است که بابایم داشت

توی دستش که پر از پینه و خاکستر بود

کوچک و ساده جهانی است که بابایم داشت

و چه دنیای بزرگی است ولی می بینم

به دلم حسرت آنی است که بابایم داشت

زندگی قصه آبی است که بابایم داد

آخرین تکه نانی است که بابایم داشت