سربازی با گلوله ی برفی

حماسه هر تاریخ و ملتی نیازمند روایتی هزار باره است؛ نیازمند آن است که به هر زبان سروده شود و جاودان بماند. دفاع مقدس حماسه ای بود که حالا دیگر سخن گفتن از آن ، دایره تنگ و کوچکی تنها برای آن ها نیست که جنگ را دیده اند و لمس کرده اند. شاعر کتاب « سربازی با گلوله های برفی » سن اش قد نمی دهد که روزهای جنگ را دیده باشد، اما شعرش که بر دوش شنیده ها و و دیده ها و خوانده ها استوار است، نگاه تازه و دیگر گونی به این حماسه دارد که آن را ملموس و و بی شعار زدگی جلوه می دهد. کتاب از 42 شعر کوتاه تشکیل شده که با عدد نامگذاری شده اند و با روایت دانای کل و بیانی صریح و بی پیرایه، به جنگ و حاشیه هایش می پردازند. مجید سعد آبادی سعی دارد نگاه مستقل خودش را داشته باشد، نگاهی که گاه تلخ و عصبی است، گاه لطیف و کودکانه است و گاه کنایه ها و تلمیح های درخشانی دارد. یکی از ویژگی های شعری اش مجالی است که برای درنگ به خواننده ها می دهد، چرا که در زیر پوسته بیرونی شعرهایش، همواره چیزی گریبان مخاطب را می گیرد که بایستد و دقایقی به کلماتی که از برابر ذهن و نگاهش گذشته بیندیشد. شاید بخشی از این خاصیت به خاطر روایت مدرن شاعر از جنگ باشد. تصویرهایی مثل تصویر کفشدوزک روی قنداق تفنگ، گردویی در پوتین های پدر، و تشبیه هایی چون تشبیه آغوش مادر به نزدیک ترین پناهگاه در کنار لحظات درخشانی چون خواباندن جنگ با قصه ای کودکانه، نمونه هایی از شاعرانگی های ناب سعد آبادی در مجموعه شعر « سربازی با گلوله های برفی » هستند.
 
این مجموعه شامل 4 قطعه شعر سپید است و در حوزه شعر دفاع مقدس و شعر صلح قرار می گیرد. شاعرانی که در رده سنی سعد آبادی قرار دارند و در این زمینه به سرودن شعر مشغولند، براساس شنیده ها و خاطرات اطرافیانشان شعر می گویند. برخی توضیحات را تحلیل می کنند و به شعر بدل می سازند. در نتیجه سروده های آن ها نسبت به توصیف صرف این مساله قوی تر است؛ چرا که عنصر تخیل در این نوع سروده ها پررنگ تر دیده می شود و نقش فعال تری دارد. او در این مجموعه شعر سعی کرده است از به کارگیری واژگان و نشانه های ویژه این نوع شعر چون پلاک، چفیه و غیره خودداری کند و واژگان و اصطلاحات جدیدی را به کار گیرد. به عنوان مثال عنوان کتاب خود نوعی استفاده از واژگان و اصطلاحات جدید در این مجموعه است. لازم به یادآوری است که این کتاب علاوه بر تحسین بسیاری از منتقدین، برگزیده سیزدهمین جشنواره کتاب سال دفاع مقدس شده است.
 
نوشته بود 
 
گاهی با جنگ بازی می کنیم
 
تیرهای دشمن در خشاب ها چشم می گذارند
 
ما قایم می شویم
 
نوشته بود
 
باد پیشانی بند یا زهرا بسته 
 
و چادرهای قرارگاه امداد را
 
به خط مقدم می برد 
 
و یاس ها
 
تمام هستی شان را
 
در شیشه های عطر
 
به جبهه می فرستند
 
نوشته بود
 
ساقی گردان بچه های حبیب تیر خورده
 
و قمقمه ها دارند هلاک می شوند