طنز باد آدم ها را خالی می کند

رضی هیرمندی از پیشکسوتان طنز پردازی و مترجم آثار طنز  در گفت و گو با پایگاه خبری حوزه هنری با بیان این که منطقا ظهور و بالیدن هر پدیده ای به شرایط خاصی نیاز دارد، گفت: به لحاظ علمی طنز هم که پدیده ای ادبی ست باید حداقل شرایط خاص خود را برای ظهور و نشو و نما داشته باشد.
مترجم آثار شل سیلور استاین گفت: در این خصوص میان ما و کشور های غربی تفاوت های فرهنگی بسیاری وجود دارد چرا که در آن جا حداقل های طنز پردازی از مدت ها پیش ایجاد شده است و فضا برای این کار مساعد است اما در کشور ما سازش نسبت به طنز وجود ندارد.
مترجم کتاب های شل سیلور استاین لازمه طنز را انتقاد کردن دانست و گفت: طنز با نشان دادن و بیان کردن تضادها دست به انتقاد می زند و از رهگذر بیان کردن این تضادها آدمی را به اندیشیدن و البته خندیدن وا می دارد و هر چه بیان تضاد ها عمیق تر باشد، اندیشه ای که از آن حاصل می شود عمیق تر است.
سوژه اصلی انسان است

این طنز پرداز مطرح کشورمان گفت: ساده ترین و حداقلی ترین شرایطی که برای ظهور و ادامه حیات طنز باید وجود داشته باشد، پرداختن به سوژه اصلی آن یعنی انسان ها هست و این انسان ها غالبا کسانی هستند که قدرتی دارند، چه قدرت سیاسی، چه اقتصادی، چه علمی و حتی قدرت بدنی و...
او در ادامه گفت: وقتی در جامعه ای مجاز باشی آزادانه  آدمیان و شرایط اجتماعی و... آن ها را موضوع انتقاد و طنز قرار دهی، شرایط برای طنز پردازی مهیاست و این اتفاق در غرب افتاده است. اما در جامعه ما چنین فضایی وجود ندارد.
رضی هیرمندی فضای حاکم بر جامعه و ادبیات ما را فضایی گرفته و عبوس دانست و گفت: طنز پردازان نمی توانند در این فضای عبوس رخنه کنند.
هیرمندی از وجود نگاه کج، ناجور و وارونه از طنز در جامعه ما انتقاد کرد و گفت: نگاهی بیمارگونه در جامعه ما وجود دارد مبنی بر این که اگر با کسی شوخی بکنند او از بالا به زیر کشیده می شود. طنز باد آدم ها را خالی می کند، اما مسئله اینجاست که آدم ها یی که باد کرده اند دوست ندارند و حاضر نیستند بادشان بخوابد.
این نگاه ها به نفع جامعه نیست

این طنز پرداز با بیان این که حتی نگاه بعضی از تحصیل کرده های ما به طنز نگاه نادرستی ست، گفت: این نگاه ها و در کل فضای عبوس حاکم بر ادبیات ما و همچنین محدودیت های موجود در عرصه طنز به طور خاص و ادبیات به طور عام به نفع هیچ کس نیست؛ نه دولت و نه مردم و نه فرهنگ ما.
رضی هیرمندی جشنواره هایی مانند جشنواره «طنز مکتوب» را مثبت ارزیابی کرد و گفت: با توجه به همه محدودیت هایی که حوزه طنز دارد، حتی اگر در این جشنواره ها کاری انجام نگیرد، باز هم مثبت است و تاثیر منفی ندارد، زیرا دست کم طنزپردازان در این همایش ها دور هم جمع می شوند و با هم فکر می کنند که چه باید بکنند.