طنز مکتوب از لحاظ انتشار با محدودیت روبه روست

سید علی میر افضلی طنزپرداز و داور دو دوره جشنواره «طنز مکتوب» در گفت و گو با پایگاه خبری حوزه هنری با بیان این مطلب گفت: سوژه های طنز شفاهی ما گستردگی خاصی دارد که نمی توان به همه آن ها در طنز مکتوب پرداخت.
این کارشناس طنز در ادامه گفت: اگر چه به لحاظ ذاتی اختلافی میان حوزه های شفاهی و کتبی طنز وجود ندارد اما از نظر محدودیت های انتشار، تفاوت زیادی بین این دو حوزه هست.
میر افضلی با تاکید بر این که نمی توانیم دو حوزه کتبی و شفاهی طنز را خیلی به هم نزدیک کنیم، گفت: تنها عرصه ای که تا حدی توانسته با استفاده از طنز شفاهی به طنز مکتوب قابل انتشار نزدیک شود و بین آن ها پل بزند، عرصه رسانه های دیجیتال یا فضای اینترنتی وب ها و سایت هاست.
داور دو دوره جشنواره «طنز مکتوب» جایگاه طنز را در ادبیات امروز رضایت بخش خواند و گفت: طنز در دهه اخیر چه از لحاظ کمی و چه از نظر کیفی با گسترش قابل قبولی همراه بوده است.
میر افضلی افزود: با این که به دلیل وجود حساسیت های مدیریت فرهنگی کشور و خط قرمزها، عرضه و انتشار آثار طنز با مشکلاتی روبه روست، با این حال نسبت به دوره های گذشته شاهد گسترش و پیشرفت طنز هم در حوزه شعر و هم در حوزه نثر هستیم.
این طنزپرداز ضرورت و بایستگی برگزاری جشنواره هایی از قبیل جشنواره «طنز مکتوب» را امری تردید ناپذیر خواند و گفت: این جشنواره ها با ایجاد انگیزه در طنز پردازان برای فعالیت سبب ارتقای کمی و کیفی طنزپردازی می شود.
او با اشاره به مناقشاتی که معمولا در داوری جشنواره ها وجود دارد گفت: یکی از دلایل وجود مناقشات این است که هر داوری دارای سلیقه خاصی ست که با آن به داوری می پردازد و باید توجه داشت که داوری کردن جدا از سلیقه داوران نیست و این امری طبیعی محسوب می شود.
میر افضلی افزود: یکی از ضعف های داوری جشنواره ها این است که داوران جدا از هم به داوری می پردازند و بدون این که در نشستی حضوری با مشورت هم به جمع بندی نهایی آثار بپردازند نتایج آن اعلام می شود و این به مناقشات دامن می زند.