فرهنگ جاودانه‌تر از سیاست عمل می‌کند

عسگر حکیم، شاعر و پژوهشگر از کشور تاجیکستان، در گفت و گو با خبرنگار پایگاه خبری حوزه هنری، درخصوص تاثیر ادبیات بر جریان صلح گفت: تاثیر ادبیات بر انسان و جامعه فوری نیست. ادبیات انسان را می‌سازد. اگر شعر الان گفته می‌شود بعد از ۵۰ سال بارآفرینی می‌کند.
وی افزود: اگر امروز ادبیاتی بیافرینیم که در آن تشویق صلح و مهربانی باشد، کین و عدوات مزمت شود، وقتی آیندگان آن را می‌خوانند و زیر تاثیر آن بزرگ می‌شوند، می‌توانیم به وقت کمال و بزرگ شدن آن‌ها تاثیرات ضد جنگ‌اش را بررسی و تحلیل کنیم. اگر به دنبال انسان کامل هستیم، انسان مد نطر ما کینه و عدوات ندارد. باید از همین امروز در این زمینه کار کنیم تا احساسات و تفکرات خوب و متعالی بازتاب داشته باشد و به آن اشتیاق نشان داده شود.
این پژوهشگر زبان فارسی، درخصوص احیا و حفظ زبان پارسی گفت: برای حفظ اصل زبان پارسی و احیا و گسترش آن در کشورهای هم زبان ایران، افغانستان و تاجیکستان باید فارغ از نظام‌های سیاسی هر کشوری، در سطح روابط فرهنگی ارتباطات موثر و نظام مندی شکل بگیرد، بدون شک فرهنگ جاودانه‌تر و عمیق‌تر از سیاست عمل می‌کند.
وی ادامه داد: البته از سوی ایران گام‌های خوبی برای حفظ زبان فارسی و گسترش‌اش برداشته شده است و در زمینه استقرار زبان فارسی در تاجیکستان کمک‌های شایانی انجام داده است. بعد از استقلال تاجیکستان، کانون زبان فارسی تاسیس شد و ادارات را مجبور کرد تا تمامی امور اداری خود را به زبان فارسی صحبت کنند.
حکیم در ادامه با مطرح کردن تشکیل بنیاد فارسی زبانان، اظهار داشت: با تشکیل یک بنیاد بزرگ پارسی زبانان، متشکل از همه کشورهای پارسی زبان، می‌توان در زمینه اصلاح اصطلاحات زبان پارسی و نزدیک کردن زبان رایج و روزمره مردمانشان گام‌های موثری برداشت. حتی این بنیاد فرهنگی می‌تواند برای گسترش دامنه زبان پارسی در منطقه و جهان دست به تاسیس و ایجاد شبکه های تلویزیونی، رادیویی و نشریه‌های کاربردی بزند.
وی ادامه داد: در بسیاری از کشورهای اروپایی و آمریکا میهمان خانواده‌های مهاجری بودم که برای زندگی به زبان‌‌ همان کشور صحبت می‌کردند اما در درون خانواده خود، زبان پارسی را حتی به نسل‌های تازه متولد شده در کشور میزبان منتقل کرده بودند و به پارسی سخن می‌گفتند که جای بسی خرسندی است و تمامی اقدامات این بنیاد پیشنهادی می‌تواند به این روند یاری برساند.
این شاعر تاجیک سپس در مورد نقش موسیقی در حفظ شعر پارسی گفت: موسیقی شعر پارسی را به شکل نوینی پاسداری کرده و می‌کند. بسیاری از جوانان نسل جدید پارسی را از طریق موسیقی یاد می‌گیرند و از این طریق شیفته آن می‌شوند. موسیقی یک رسانه پر نفوذ در میان جوانان است که می‌تواند ماموریت‌های مهمی را برای گسترش و احیای زبان پارسی به عهده بگیرد.
وی ادامه داد: خط مردمان تاجیک سیرلیک است که با سیرلیک روس‌ها تفاوت دارد. یکی از تفاوت‌ها در ۶ حرف اضافه خط تاجیکی است که روس‌ها از آن بی‌بهره‌اند. امروز قصد داریم خط مردمان تاجیک را به خط پارسی برگردانیم تا بتوانند از ارتباط با ۸۰ میلیون پارسی زبان دیگر و تولیدات محتوایی – نوشتاری آن‌ها بهره‌مند شوند و راه‌های پیشرفت بر روی مردم تاجیک باز شود.
شایان ذکر است، عسگر حکیم، شاعر و پؤوهشگر زبان پارسی، در سال ۱۹۸۰ و با وجود مخالفت‌های دولت کمونیست تاجیکستان با سردبیری هفته وار (هفته نامه) «ادبیات و هنر» که ۱۰۰ هزار مشترک از میان جامعه ۵ میلیون نفری تاجیکستان در آن دوران داشته است، توانسته به مشترکین این هفته نامه از طریق گنجاندن آموزش حروف پارسی علاوه بر آشنایی مردم تاجیک با این حروف، زمینه ساز ساخت کتابچه‌های دست ساز از طریق برش این بخش از هفته نامه «ادبیات و هنر» بشود.