قرآن بهترین الگو برای هنرمندان است

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری حوزه هنری دیباج مدیر مرکز هنرهای تجسمی حوزه هنری که در نشست پژوهشی هنر با موضوع تاملی در هنر «فرم و محتوا» در موزه هنرهای معاصر تهران سخن می گفت با اشاره به این که اگر قرار باشد پرسشی از فرم و محتوی شود باید توجه کنیم که خود این پرسش در ما  هست یا این که ما به عنوان یک سیاستمدار و یا مجموعه ایی که کار هنری می کند برایمان دغدغه است، اظهار کرد: باید توجه داشت که آیا این پرسش در مجموعه هنرمندان و محققین هم وجود  دارد.
وی ادامه داد: به دلیل این که کشور و جامعه بزرگ شده است و ما هیچ متغییر علمی دقیقی نداریم که بدانیم واقعا کجا میان هنرمندان و مخاطبان فصل مشترک پیدا می کنیم ، اعم از عموم و عوام که تاکید روی این واژه ها دارم. به همین دلیل سخنانمان بر اساس داشته های محدود خودمان است و بر اساس تجربه ایی که در طول دوره ایی که درس دانشگاهی داشته ایم و یا آثاری تولید کرده ایم و یا به صورت آزاد آموزشگاه داشته ایم و یا تلفیق هر سه این ها و همه ا ش تجربه است.
او با بیان این که هیچ گونه پژوهش دقیقی در هیچ بخشی از کشور ما در حوزه هنر به معنای واقعی انجام نمی گیرد، گفت: اگر بخواهم خودم را به جای مخاطب بگذارم اولین چیزی که از شرایط هنری به عنوان دغدغه جدی و پرسش علمی از سیستم های رسمی کشور، می پرسم این است که هنرمندان تجسمی چند نفر هستند؟
گودرزی خاطرنشان کرد: در دوره ایی این پرسش را از وزیر علوم مطرح کردم که پاسخی نداشت، در 3 دوره از وزیر ارشاد پرسیدم پاسخی نداشت، از معاونین پرسیدم پاسخ نداشتند، خود ما هم آماری نداریم که ما چند نفر هنرمند حرفه ایی داریم و چند نفر این ها به معنای واقعی حرفه ایی هستند یعنی زندگی شان، دغدغه شان از این راه می گذرد و یا چند نفر فارغ التحصیلان هنر داریم که وارد جلگه هنرمندی شده اند.
این استاد دانشگاه با اشاره به این که پاسخ ساده ترین سوال هایی که پیرامون هر پدیده ایی باید وجود داشته باشد تا ما بتوانیم بر مبنای آن عملیات انجام دهیم را نداریم، اظهار کرد: معمولا در همه جای جهان و در همه حوزه های علوم وقتی می خواهند پیرامون پدیده ایی کاری انجام دهند که از آسیب شناسی برود به سمت برنامه ریزی و اجرا و بعدا دوباره ارزیابی و پژوهش های بعدی بیاید و پروسه ایی کامل طی شود بر اساس دیتاهای ثابت و واقعی در دوره خودش باید ثابت شود. متاسفانه من که این سوال ساده را می پرسم که می گویم چند هنرمند داریم، بین دو گویش از یک معاونت هنری می گویند 300 هزار و 30 هزار تا و اختلاف این اعداد بسیار زیاد است.
وی با اشاره به این که هنرمندانی داریم که مدتی خلاق بوده اند و دیگر نیستند، گفت: زمانی هم هست که هنرمندی کار می کند اما 60 سال است که دارد اشتباه می کند و چون جامعه ما با تعارفات و آداب خوب در حوزه اخلاق و بد در حوزه علم و هنر است هیچ کس تا به حال به برخی هنرمندان نتوانسته است انتقاد کند و همچنین بر عکس این موضوع را هم داریم، کسانی هستند که در حوزه هنر ما محتوی های عالی تولید می کنند و محتوی را هم مضمون نه، بلکه موضوع تلقی می کنند و تصور می کنند هر چیزی که موضوع دارد و روایت با ارزشی دارد الزاما محتوی را تامین کرده است و بعد هم می گویند که حالا که سمت خدا و پیغمبر و مباحث ارزشی رفتیم باید از ما حمایت شود در حالی که به سخیف ترین شکل یک موضوع ارزشی را بیان کرده است و از این نمونه ها فراوان داریم.
مدیر مرکز هنرهای تجسمی حوزه هنری گفت: بهترین اگویی که هنرمندان را راهنمایی می کند قرآن است که در فلسفه آفرینش این الگو را رقم رده است. قرآن می گوید زمانی که خداوند می خواهد بشر را بیافریند به سراغ سخیف ترین ماده های جهان می رود ، چیزی را پیدا می کند که هیچ ارزشی ندارد و خداوند با گل کالبد انسان را می سازد و بعد روح را می دمد در کالبد که همان محتوی است و همان جا است که خداوند برای اولین بار و فقط در این بخش از خلقت به خود تبریک می گوید.
وی افزود: اگر در هنر به این قدرت رسیدیم می توانیم صحبت از محتوی کنیم و ارزش را در اثر هنری بریزیم، البته تعبیر ساختار هنری به ظرف و جان و مضمون به مظروف خیلی درست نیست اما خیلی نزدیک است. در دوره جدید و در حوزه های مختلف با تنوعی که در هنرهای تجسمی داریم ، اگر بخواهیم بگوییم چگونه کار کن باید برگردیم به مبدا هنر که خود آفرینش است و  به ما الگو می دهد و می گوید در کار خود باید واقعا استاد شوید نه این که به شما اعتباری دهند.
وی همچنین گفت: در این دوره عده ایی تا به امروز دانشجو و هنرجوی عادی هستند و ناگهان می بینید که از فردا استاد می شوند و واقعا نمی فهمم که چگونه می شود به کسی می گویند استاد و این هم از آن مواردی است که باید درباره اش بحث کرد.

وی ادامه داد: درباره نقاشی ایران حدود 12 سال است که تحقیق و پژوهش می کنم و به این که هنرمندان ما سردرگم هستند اعتقاد ندارم و معتقدم کسانی گیجند که هنوز هنرمند نشده اند و در حال تلاش برای هنرمند شدن هستند.
گودرزی با بیان این که در گذشته افرادی که در حوزه تخصصی خود به شان لازم رسیده بودند و بدات و نوآوری داشتند در دوره معاصر خود می درخشیدند  ، گفت: این هنرمندان یک گام هم به جلو می رفتند مانند برخی هنرمندان که از قرن خود هم جلوتر بوده اند. کسانی که به این شان می رسند خود فرم را پیدا می کنند و در این میان کسانی که می خواهند به سرعت به این مقام برسند کار دیگر هنرمندان را هم خراب کرده اند.