موسیقی ایران به پهنای قلمرو فرهنگ و زبان پارسی است

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری حوزه هنری، اولین شنبه ماه مرداد است و قولی که محفل «قول و غزل» با عاشقان همیشگی خود دارد. سعید بیابانکی مدیر دفتر شعر و ترانه حوزه هنری در ابتدای جلسه علت تاخیر یک هفته ای این محفل را ماه مبارک رمضان عنوان می کند و می گوید: مطابق برنامه اعلام شده، قرار بر این بود که شنبه های ابتدایی هر ماه این محفل برگزار شود اما با توجه به ماه مبارک رمضان، بهتر دیدیم که از این ماه خارج شویم و به میمنت و مبارکی در ماه شوال این جلسات برگزار شود.
با ورود به تالار مهر، با چهره دیرآشنای موسیقی ایران، "مجید درخشانی" رو به رو می شوم، آهنگساز به نامی که هر یک از آثار او خاطره ای به یادگار در خود دارد، او و گروهش مشغول تنظیم سازهای خود برای اجرای قطعاتی از آلبوم "کُنار" هستند، آلبومی با تنظیم و اهنگ سازی این هنرمند سرشناس و صدای دلنشین "رحیم عدنانی»" و از تولیدات مرکز موسیقی حوزه هنری که در محفل امروز رونمایی خواهد شد. محفل "قول و غزل" امروز ترکیبی از موسیقی و شعر و شور است، برای حضور مشتاقان هنر ناب و ناب اندیش.
با اصطلاح "موسیقی محلی" مخالفم
جلسه به روال گذشته خود با دعوت و حضور اسماعیل امینی، شاعر، منتقد و مدرس دانشگاه آغاز می شود. امینی که عضو شورای شعر صدا و سیما است در پاسخ به سوال سعید بیابانکی در خصوص وضعیت موسیقی محلی در این سازمان گفت: من با اصطلاح و استفاده از واژه "موسیقی محلی" موافق نیستم، زیرا استفاده از ان این واژه، این ذهنیت را ایجاد می کند که تهران از منظر فرهنگی یک مرکزیتی دارد و نوشتن و ساخت ترانه  و موسیقی به شیوه و گویش مردمان در تهران نیز یک گویش معیار و اصلی است و سایر گونه های فرهنگی، گویش های زبانی – بیانی و موسیقی به نوعی تبدیل بشود به یک امر فرهنگی محلی و یا نواحی که حیات خود را در اطراف آن مرکزیت پیدا می کند. خب البته این گونه نیست، گستره موسیقی ایران به پهنای قلمرو فرهنگ ایرانی و زبان پارسی است که گاهی فراتر از مرزها نیز می رود و تمامی گونه های موسیقی های مناطق مختلف ایران ساخته می شود، موسیقی ایرانی است.
چیزی به نام زبان معیار وجود ندارد
وی افزود: گاهی این اشتباه رخ می دهد که تصور می شود، شیوه ای که در تهران به آن سخن می گویند فارسی معیار است و غیر از آن هر چه هست لهجه است. در صورتی که آنچه که در تهران ما به آن سخن می گوییم خود لهجه تهرانی است و چیزی به عنوان زبان معیار وجود ندارد به غیر از زبان نوشتاری که در مکاتبات اداری کاربرد دارد.
زبان پارسی ترکیبی از تمام لهجه هاست
این شاعر و منتقد ادبی در ادامه گفت: در هنر این گونه دسته بندی ها  یک امر بی معنی است، زیرا هر شخصی به هر زبانی که صحبت می کند و مردمی که به آن زبان شعر و داستان و موسیقی تولید می کنند، بخشی از زبان پارسی است که ترکیبی از تمامی لهجه هاست و همین نگاه باعث می شود که به موسیقی مناطق مختلف مانند یک اثر در موزه ای نگاه شود که گاهی برای جلوگیری از فراموش شدن و پاسداشت فرهنگی موسیقی محلی هم  تولید و اجرا می شود و دوباره به موزه باز گرداننده می شود.
امینی با بیان این که تنوع فرهنگ در پوشاک و غذا و موسیقی هر منطقه ای وجود دارد، تاکید کرد: خوشایند است که هر منطقه به شیوه خود عمل کند، نه آن که مردم مناطق مختلف بخواهند خود را هم رنگ مرکز کنند و تمامی مشخصه های فرهنگی خود را به دست فراموشی بسپارند. باید از جوانانی که تلاش می کنند این تنوع فرهنگی حفظ و پاسداشت بشود صمیمانه قدرانی و تشکر کرد.
در ادامه با حضور شاعران جوان و خوانش غزل و ترانه ها توسط آن ها، فضای تماشاخانه مهر تغییر می کند، شاعران جوانی که هر یک به شیوه و سبک خود، احساساتشان را در قوالب شعری بیان می کنند، جلسه با شعرخوانی محمدحسن جمشیدی، شعر آیین المیرا شاهان، غزل های  حسین بیگی نیا، بابک نبی، مهدیه موسی زاده و نرگس کاظمی زاده، محمدرضا مقیمی، عمار موحد، غزل وطنی، امیر مرزبان  و در نهایت ترانه امیر خلیل زاده ادامه می یابد، غزل و ترانه هایی که هر یک حال و هوای خاص خود را دارد و پاسخی به سلایق مختلف حاضران این محفل است.
شاعران دیگر همچون حمید درویشی، حامد نظام اسلامی، علی داودی، حسین زحمتکش غزل و ترانه های خود را برای حضار خواندند که غزل حسین زحمتکش از سوی سعید بیابانکی و حضار بسیار مورد توجه قرار گرفت.
در پایان مراسم و پس از قرعه کشی میان بهترین شاعران جوان و انتخاب شعر برتر، مجید درخشانی  به عنوان نوازنده تار، آهنگساز و تنظیم کننده  با همراهی فریبرز کیانی نژاد – تنبک، شاهو عندلیبی نی و رحیم عدنانی خواننده آلبوم «کنار» دو قطعه از این آلبوم را برای حاضران به صورت زنده اجرا کردند که با استقبال پرشور تماشاگران مواجه شد.