نکاتی به بهانه برکناری سجادپور/ پرده آخر یک مقام مسئول

خبرگزاری فارس در یادداشتی به قلم "علی امامی" به بررسی دلایل برکناری علیرضا سجاد پور معاون امور فعالیت های سینمایی و سمعی و بصری سازمان سینمایی پرداخته است. آنچه در ادامه می آید متن کامل یادداشت خبرگزاری فارس است.

" خبرگزاری فارس - پرده اول اقدام دیرهنگام بزرگترین مؤسسه هنری ایران که قدرت بلامنازع حوزه اکران فیلم در کشوراست، برای اصلاح روند خطرناک تولید فیلم های ضدخانواده، با برکناری سید علیرضا سجاد پور، معاون سازمان سینمایی کشور، پایان یافت.

ماجرای این پرده، از روزهای اول اکران نوروزی و پایین کشیده شدن دو فیلم خصوصی و گشت ارشاد شروع شد؛ فیلم هایی که لژیونرهای یک خیزش تولید فیلم سینمایی متکی به سریال های ماهواره ای در سینمای ایران بودند.

توجه به ساخت فیلم های اجتماعی و با ظاهر نقد و توجه به سینمای مستقل، که مطالبه همیشگی مخاطبان بوده است، تبدیل به اسب تروایی شده بود که قصد داشت با بهره گیری از نفوذ افراد کم اطلاع یا فاقد تحلیل در بدنه مدیریت سینمایی کشور، دروازه های دژ مستحکم سینمای بعد از انقلاب اسلامی را بگشاید و شبیخونی خطرناک را رقم بزند.

طبیعی است که سینمای اجتماعی را که مبنایی مصلحانه و نتایجی امیدآفرین دارد، نباید با لاشه خواری معضلات اجتماعی یکی دانست. آنچه امروز بعضی از فعالان عرصه تهیه و تولید فیلم قصد دارند در سینمای ایران پاگیر و جاگیر کنند، نسبتی با سینمای مصلحانه ندارد و عمدتا در پی پاشیدن بذر تردید و ناامیدی نسبت به آرمان ها و دستاوردهای انقلاب اسلامی است. سینمای امروز، مولود حرکت و خیزش عظیم و عدالتخواهانه اجتماع مردم مسلمان ایران در برابر ظلم و ستم ظالمان جهانی بوده است. سینمای امروز ایران، نسبتی با آنچه که سینمای قبل از انقلاب خوانده می شد، ندارد. اما جریانی خزنده و متکی به تحلیل های فرامرزی، قصد دارد از فضای همین سینما علیه خواسته های همین مردم دست به اقدام بزند.

در میان گرد و غباری که بر سر اکران یا عدم اکران چند فیلم خاص در سینمای ایران به پا شد، عده ای قصد داشتند چنین القا کنند که بین مطالبه واقعی مردم و منویات معترضان و منتقدین وضع امروز سینما مباینت وجود دارد. این عده تلاش کردند با انواع ترفند های تبلیغی، عدم تمایل حوزه هنری به اکران این فیلم ها را تبدیل به نقطه کنجکاوی و ایجاد جذابیت برای فیلمهایشان کنند. اما مراجعه با آمار فروش این پانزده فیلم نشان می دهد که قریب به اتفاق آن ها حتی به کف فروش متعارف فیلم های امسال هم دست نیافتند. و تنها یک فیلم بود که با بهره مندی از حرکت اشتباه صدا و سیما در پرداختن بی موقع به آن توانست به فروش بهتری دست یابد؛ فروشی که در پایان هفته دوم و فروکش کردن تبلیغات تلویزیونی و کنجکاوی طبیعی مردم، سیر نزولی آن با سرعتی زیاد آغاز شده و همین روزها به صفر می رسد.

دستاورد دیگر این اقدام اصلاحی، کاهش چشمگیر سرمایه گذاری در زمینه تولید فیلم های ضدخانواده در سال جاری است. آنچه از رصد اولیه فیلم های تولیدی تا حال حاضر به دست می آید، نشان می دهد که تعداد فیلم های مشکوک به آلودگی، عدد معناداری نیست. که البته بخشی از این معنا را باید در اقدام به موقع وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در اصلاح روندهای تصویب فیلمنامه و تغییر ترکیب شورای پروانه ساخت جستجو کرد و بخشی را هم در ناامن شدن سرمایه گذاری در تولید فیلم های ضدخانواده.

اما  دل خوش کردن به این پایان، خوابی سنگین تر از خواب اهالی تروآ را سبب می شود. حرکت بیداری انقلابی و اسلامی در سینمای ایران، به تازگی جوش و خروشی تازه یافته و نهادهایی مانند حوزه هنری لازم است وجهه همت خویش را در تولید آثار ارزشی و مروج آرمانهای انقلاب و مقوم سبک زندگی ایرانی و اسلامی قرار دهند.

این یادداشت، بدون اشاره سربسته به چند نکته زیر، کامل نخواهد بود:

١. جا دارد نحوه سلوک نهادهای دولتی و عمومی صاحب سینما(مثل بنیاد مستضعفان و جانبازان و بنیاد شهید و شهرداری تهران) با موضوعی به این درجه از اهمیت، در مواجهه چند ماه گذشته ارزیابی و بررسی شود. باید دید سازمانهای فرهنگی و هنری و نهادهای انقلابی صاحب سینما در ماه های اخیر عملا چه موضعی را اتخاذ کردند و چگونه از این امتحان مهم و تاریخی در حرکت بیداری انقلابی سینمای ایران گذر کردند؟  آیا حتی برای چند روز حاضر شدند با استفاده از حق قانونی خویش، امکاناتشان را که سر تا پا متعلق به نظام و مردم است، در اختیار جریان فکری و تولیدی ضد خانواده نگذارند؟

٢. جا دارد بررسی شود که بعضی نهادهای ظاهرا صنفی دست ساز مدیر برکنار شده، که تمام موجودیت مادی و معنوی خود را از بودجه های دولتی و اموال مردم گرفته اند، چه برخوردی با این ماجرا داشتند؟

٣. شکی نیست که در پرده دوم ماجراهای مخالفت با اصلاح سینمای ایران در سال آتی، این بار، نقش اول را نه مدیریت سینمایی کشور، که برخی افراد بدسابقه و نه چندان خوشنام، در پوسته و لباس مبدل صنوف سینمایی بازی خواهند کرد. حرکتی که اولین نشانه هایش در مخالفت با دستور صریح وزیر ارشاد برای رفع تحریم غیرقانونی سینما آزادی خود را نشان داده است. به نظر می رسد جریان اصلی فعالان سینمای ایران که بدنه نیروهای نجیب و اصیل  سینما را شکل می دهند، نباید اجازه دهند که عده ای معدود و فرصت طلب در لباس مبدل صنف، از نام و اعتبار آنان سوء استفاده کنند.

٤. و پرده آخر این یادداشت: مسوول برکنار شده سینمایی ارشاد، فقط یک روز بعد از  برکناری، نگاهی بیندازد به واکنش های سرخوشانه افرادی که او برای تولید و اکران فیلمشان از هیچ کمکی دریغ نکرد و خط قرمزهای فراوانی را برای جلب رضایت آنان ندیده گرفت. ببیند که اینان حتی حفظ ظاهر هم نکردند و در جایی که دست کم می توانستند فعلا سکوت پیشه کنند،  خوشحالی شان را با صدای بلند و در رسانه ها اعلام کردند. این ماجرا، برای دیگر مدیران سینمایی و هنری و فرهنگی کشور هم که در حال حاضر دستی به امضا و نظارت و اختصاص امکانات دارند، قابل تامل است!"