نگاهی به رنگ ها در سفره هفت سین

هنر آیین فردی انسان ها است و هیچ آیین جمعی هم بدون هنر نمی تواند در جوامع تکامل یابد. با توجه به اینکه در آستانه سالی نو هستیم می خواهیم بر اساس گفته بالا نگاهی به نقش هنرهای تجسمی در آیین های نوروزی اقوام مختلف ایرانی داشته باشیم. شاید اولین چیزی که در این میان به ذهن متبادر می شود وجود دو رنگ سبز و قرمز باشد که یکی نماد طبیعت و نوزایی است و دیگری نماد خورشید و روشنایی. در کنار این رنگ ها الوان دیگری نیز بیانگر جلوه هایی از ذوق مردمان این دیار است که در این میان می توان به رنگ سفید اشاره کرد که نماد پاکی و بی غش بودن است. البته در این میان وجود برخی رنگ ها شاید به دلیل استفاده برخی از اشیا تصادفی باشد اما وجود رنگ های تفته شده بی شک بیانگر مفاهیم اساطیری و نمادین هستند. متاسفانه کمتر در این زمینه پژوهشی صورت گرفته است. اگر چه وجود دو چهره اساطیری مانند عمو نوروز و حاجی فیروز در آیین های نوروزی نشان از ردپای هنرمندان نمایشی دارند اما نمی توان از وجود دو رنگ سیاه و سفید این دو که به نوعی نماد خیر و شر هستند به راحتی گذشت. البته نظر دیگری مطرح است که می گوید عمو نوروز نماد زمستان و برف و حاجی فیروز نماد بهار و زمین که خبر از آب شدن برف ها و هویدا شدن چهره خاک را دارد. شکل ابتدایی نقاشی را حتی می توان در میان تخم مرغ های رنگی سفره هفت سین سراغ گرفت که گاهی با شمایل عجیب و غریب همراه است که به اعتقاد برخی صاحب نظران بیانگر الگوهای اساطیری بودند. اگر بخواهیم بیشتر در این زمینه دقیق شویم بی شک به موضوعات جالب تری خواهیم رسید زیرا نباید فراموش کنیم که هنر آیین فردی انسان هاست.