«یه حبه قند» آبروی سینمای ایران و نمونه کامل فیلم ایرانی است

فیلم سینمایی «یه حبه قند» به کارگردانی رضا میرکریمی شب گذشته در برج میلاد برای هنرمندان و اهالی رسانه به نمایش درآمد و مورد استقبال تمامی حاضران در سالن قرار گرفت.

به گزارش پایگاه خبری حوزه هنری، جلسه نقد و بررسی فیلم سینمایی «یه حبه قند» ساخته رضا میرکریمی و محصول حوزه هنری با حضور میرکریمی، رضا کیانیان و حسین معززی نیا (منتقد سینمایی) در مرکز همایش‌های برج میلاد برگزار شد. در ابتدای این نشست معززی نیا، «یه حبه قند» را آبروی سینمای ایران و نمونه کامل فیلم ایرانی معرفی کرد و گفت: این اثر به هیچ وجه شعور تماشاگر را نادیده نگرفته و برعکس کاملا برای فهم و شعور مخاطبان خود احترام قائل بود. سپس از میرکریمی درباره شکل گیری ایده این فیلم پرسید که وی در پاسخ گفت: از دیدن عکس العمل های خوب تماشاگران در سالن بسیار خوشحال و راضی هستم و الان حال خیلی خوبی دارم. ایده کار وقتی شکل گرفت که برای ساختن یکی از اپیزودهای فیلم «فرش ایرانی» به همراه شادمهر راستین به اردکان یزد رفته بودیم که با مشاهده فضای سنتی و کاملا ایرانی آن مکان به این فکر کردیم چطور می‌شود فیلمی با چنین حال و هوا و برگرفته از خاطرات دوران کودکی خود بسازیم. وی افزود: در آن زمان پروانه ساخت «یه حبه قند» را گرفتیم ولی ساخت فیلمی بر مبنای قصه‌های شاهنامه پیش آمد که یک سال وقت من را گرفت و سال گذشته دوباره به فکر ساخت «یه حبه قند» افتادم که با همکاری حوزه هنری این فیلم ساخته شد. میرکریمی ضمن اینکه «یه حبه قند» را فیلمی بر مبنای تجربیات فیلمسازی گذشته خود عنوان کرد و افزود: در این فیلم تجربیات جدید زیادی را عاید من کرد. چون ساخت اثری با این پرسوناژ و شخصیت‌های زیاد قبلا تجربه نکرده بودم. این فیلم بیشتر بر روی جزئیات و ظرائف کاراکترها می‌چرخد و چندان اتفاقی در آن نمی افتد. وی درباره نوع فلیمبرداری کار توضیح داد: چون می‌خواستیم دوربین آزادانه بر روی دست حرکت کند تصمیم گرفتیم از دوربین سوپر 16 استفاده کنیم و اسکنر خوبی نیز برای آن تهیه شد. و البته وجود تکنسین خوبی مثل حمید خضوعی ابیانه خیلی در کیفیت کار تاثیر داشت. کارگردان «یه حبه قند» ضمن اشاره به سختی کار در به کار بردن لهجه افزود: معمولا فیلم‌هایی که به سمت لهجه می‌روند یا بازی را از بین می‌برند یا لهجه اصلی را. از این رو کار سختی در پیش داشتیم. به طوری که حدود سه ماه روی لهجه بازیگران کار شد. در ادامه رضا کیانیان بازیگران این فیلم نیز گفت: وقتی رضا میرکریمی سناریو را برای من تعریف کرد و متوجه وجود بازیگران زیادی که همه آنها بازیگر بوده و هیچ نابازیگری نداشت مواجه شدم، شخصا وحشت کردم و با خود گفتم میرکریمی چطور می‌خواهد این همه بازیگر را جمع و یکدست کند. البته از آنجا که همه بازیگران تئاتری بوده و همگی تن به تمرین می‌دادند کار به خوبی پیش رفت. بچه‌های تئاتر به تمرین زیاد عادت دارند و جالب اینجاست که هیچ وقت بازی آنها تکراری از آب درنمی‌آید و هر شب اتفاق جدیدی رخ می‌دهد. وی ادامه داد:  از این رو این شکل تمرین ما بر اساس کلیات ماجرا اتفاق افتاد و جزئیات نقش نیز سر صحنه شکل می‌گرفت. کیانیان درباره نقش خود در «یه حبه قند» گفت: من همیشه دوست دارم نقش‌های متعدد و متفاوتی بازی کنم و در این فیلم نیز برای من جالب بود نوعی بازی کنم که شبیه نابازیگر بود. نکته دیگر اینکه همیشه دوستان به من می‌گفتند نقش‌های من بیشتر روشنفکرانه است اما در این فیلم هیچ مشخصه روشنفکری در نقش من وجود نداشت. وی افزود: گذشته از این با فیلم‌های میرکریمی آشنای داشتم و می‌دانستم از بازی‌های نمایشی پرهیز می‌کند. او به طور مرتب مواظب همه بازی‌ها بود و روی کار همه کنترل داشت. و همین امر باعث شد که تمام بازی‌ها یکدست شود و این مدیون رضا میرکریمی است. سپس میرکریمی درباره فضاهای واقعی و قابل لمس فیلم «یه حبه قند» توضیح داد: برای رسیدن به یک برش واقعی که احساس ارتباطی بی واسطه به مخاطب دهد دو کار می‌توان کرد. یک اینکه تاکید و انرژی را روی کار بداهه در بازی، فیلمبرداری، دکوپاژ و.. . بگذاریم. برای این کار باید راش‌های زیادی داشته باشیم تا در تدوین از آنها بهره بگیریم. در این روش کنترل ریتم داخل پلان خیلی دشوار می‌شود و بسیاری از لحظات بازی ان درخشانی را که باید داشته باشند، نخواهند داشت. یک راه دیگر آن است که محاسبه و طراحی کامل مسیر است. وی افزود: در «یه حبه قند» غیر از یک صحنه که از چهار پلان تشکیل شده و در آن بچه‌ها با قورباغه بازی می‌کنند، هیچ پلان بداهه‌ای وجود ندارد. در این روش، بهترین راه حل، تمرین است که در تمرینات تمام بازی‌ها و سکانس‌ها کنترل شود و در صحنه فقط روی حس بازیگران تمرکز کنیم. در اینجا تنها ماموریت فقط یکدست کردن فیلم است. در نتیجه کار دشواری نخواهد بود. البته تیم بسیار عالی و باهوشی که با من همکاری داشتند خیلی تاثیر داشت و کمک زیادی به من کردند. میرکریمی درپایان  ضمن اشاره به برداشت‌های ضد و نقیض و نادرستی که از صحبت‌های اخیر او درباره سطح کیفی جشنواره فیلم فجر و نوع داوری‌های آنان کرده بود گفت: من اصلا در هیچ جایی نگفتم که فیلم من در جشنواره فیلم فجر داوری نشود. اعتراض من به مسیری بود که جشنواره فیلم فجر طی می‌کند که از مسیر اصلی خود فاصله گرفته و آن خاصیت حرفه‌ای بودن خود را از دست داده است. الان نیز نمی خواهم حرفم راپس بگیرم. از دوستانی که ادعای فرهنگ دارند تقاضا دارم کمی سطح ظرفیت انتقادپذیری خود را بالا ببرند و انتقادهای بجا و سازنده را گوش دهند. وی ادامه داد: جشنواره فیلم فجر باید موتور محرک سینما برای سال‌های بعد باشد نه اینکه صرفا به یک جشن بزرگ با هدایای ویژه تبدیل شود. هنگام نمایش فیلم سینمایی «یه حبه قند»، سالن اصلی مرکز همایش‌های برج میلاد مملو از تماشاگر بود که همگی تا پایان فیلم حتی تا آخر تیتراژ در سالن بوده و از فضای فیلم خارج نمی‌شدند. جلسه نقد و بررسی آن نیز با حضور جمع زیادی از خبرنگاران، عکاسان و علاقه‌مندان به سینما برگزار شد.

منبع: kerman.hozehonari.ir