همه شهدا جزو بستگان من هستند

سعید راد از آن دسته بازیگرانی است که به خاطر شخصیت و روش و منشی که دارد ، نامش بین مردم ، شناخته شده تر از نقش هایی است که بازی کرده ، اما بازی ماندگار او در "دوئل" آن هم پس از سال ها دوری از سینما ، به یقین پررنگ ترین نقطه در فصل کاری اوست.نمایش اخیر فیلم "پروانگی" در بازار کن ، با بازی او بهانه ای شد برای گفت و گوی ما با سعید راد.

-عادت کرده ایم شما را در نقش و فیلم های غیرقابل پیش بینی ببینیم ، این انتخاب نقش ها بر چه اساسی است؟ انتخاب نقش برای من رابطه مستقیم با انتخاب تیم و گروه دارد ، من در خیلی از فیلم ها با کارگردان های فیلم اولی کار کرده ام چون در جلسات و مراحل پیش تولید مطمئن شده ام که گروه کار بلدی هستند و تصویر دقیقی از نقش و کل پروژه دارند .خیلی وقت ها هم تا مرحله تولید پیش رفته ایم اما در آخرین لحظه به توافق نرسیدیم . هم کارگردان حق تغییردر تصمیم دارد هم بازیگر .من مجبورم در انتخاب نقش هایم بیشتر دقت کنم چون دیگر فرصتی برای جبران ندارم . آنچه از من باقی می ماند نقش هایی است که بازی می کنم پس مهم است چه نقشی از خودم به جا می گذارم. -در مصاحبه هایتان گفته اید دوست ندارید ضد قهرمان باشید اما معمولا د رنقش هایتان این اتفاق می افتد مثلا د رشاخص ترین آن ها یعنی نقش اسکندر. فیلم دوئل درباره مهم ترین اتفاق سرزمین من یعنی جنگ بود.این شانس بزرگی برای من بود که وقتی بعد از سال ها دوباره بوی نگاتیو و سینمارا می شنیدم ، در فیلمی بازی کنم که یک حماسه از مردم وطنم را روایت می کند ، من در اختیار پروژه بودم نه در اختیار نقش ، به همین دلیل همه توانم را گذاشتم.من سه نفر از بستگانم را در جنگ از دست داده ام اما واقعیت این است که همه کسانی که در جنگ شهید شدند بستگان من بودند ، وظیفه خودم می‌دانم سراغشان بروم و از آن ها عذرخواهی کنم بابت این که در آن روزها نبودم.من وقتی می بینم ورزشکارهای ما که روی ویلچر نشسته اند در حالی‌که پرچم ایران را در دنیا بالا می برند ، افتخار می کنم .این افتخار فقط مختص ایرانی است ، فقط ایرانی است که همه چیزش را برای مملکتش می گذارد . این ها لیاقت بهترین ها را دارند ، این همه چیز گذاشتن باید همه چیز داشته باشد. -چند سال قبل هم شما به همراه یک گروه از هنرمندان ، برای یادبود حماسه 12 تیر و حمله جنایتکارانه ناوگان آمریکایی وینسنس به هواپیمای مسافربری ایرباس ، به خلیج فارس رفته بودید. جنگ در همه جای دنیا اتفاق می افتد اما همه می دانند که جنگ ایران و عراق نابرابر بود ، همه دنیا در مقابل ایران ایستاده بود. روزی که این اتفاق افتاد من در کانادا زندگی می کردم ، صبح آن روز دیر تر به شرکت رسیدم و همه همکاران من ساکت ایستاده بودند تا واکنش من را بعد از اطلاع از این جنایات ببینند.من خبر را در روزنامه خواندم تیتر خبر این بود:" یک فاجعه دیگر مثل هیروشیما". من اسامی را خواندم ، همه نام ها آشنا بود.این اتفاق آن‌قدر ناجوانمردانه بود که حتی جامعه خارجی این را درک می کرد.مدیر و همکاران من یک به یک جلو آمدند و به من تسلیت گفتند ، حتی آن ها عمق این جنایت را فهمیده بودند . اگر من در مقام مسئولیت بودم حتما انتقام می‌گرفتم اما صبر ایرانی ، به دنیا ثابت شده است. -از "پروانگی " بگویید،این فیلم امسال در غرفه حوزه هنری در بازار کن به نمایش درآمد و مورد استقبال قرار گرفت. "پروانگی "هم برای من تجربه خاصی بود.ما قسمت هایی از فیلم را در مکه فیلم برداری کردیم.در این سفر من اول به قصد بازی در فیلم رفتم اما در یک پروسه ای قرا رگرفتم که الان حسرتش را می خورم . ای کاش درک بیشتری از این سفر داشتم ، ای کاش فرصت دیگری باشد . من رفتم اما شجاعت دارم اعتراف کنم به آن خلوصی که باید می داشتم ، نرسیدم .همهمه جمعیت من را با خودش همراه می کرد اما من الان حسادت می کنم به آن 2میلیون و500هزار زائری که لبیک می گفتند. دلم می خواست به آن جا می‌رسیدم که گفت "کاش کعبه دور من بچرخد" ، مگر ما چه‌قدر فرصت داریم. "پروانگی" برای من فقط یک تجربه بازیگری نبود ، تلنگری بود که زخم هایم را پیدا کنم. -الان مشغول چه کاری هستید؟ در حال بازی در سریال "گیرنده" هستم به کارگردانی مهرداد غفارزاده که یک کارگردان فیلم اولی است. من به این جوان ها اعتماد دارم.

منبع: kerman.hozehonari.ir