خیلی حرف ها درباره دفاع مقدس گفته نشده است

به گزارش پایگاه خبری حوزه هنریٰ صادقی یکی از استادان و هنرمندان برجسته نقاشی کشور است که نقاشی را برای نخستین بار در سن 8 سالگی تجربه کرد و از همان دوران جرقه‌های علاقه وافر در او به نقاشی اوج گرفت و همزمان با نقاشی به ادبیات نیز علاقه‌مند شد. در سال ۱۳۵۲ در امتحان ورودی هنرستان هنرهای زیبا پسران تهران پذیرفتهشده و در سال ۱۳۵۵ موفق به دریافت دیپلم از همان هنرستان با نمره ممتازشد.   در همان سال پس از قبولی در کنکور در دانشکده هنرهای زیبا دانشگاهتهران پذیرفته شد. او از محضر استادانی همچون اصغر محمدی، محمود فرشچیان،مهدی حسینی، مجید مهرگان،هانیبال الخاص،مارکو گریگوریان، پرویز تناولی، حبیب اللهآیت‌اللهی، جواد حمیدی و محود جوادی پور بهره جسته است.   دوره تحصیلاتکارشناسی ارشد را در دانشگاه تربیت مدرس به پایان رساند و پس از توقفی چندساله دوره دکتری پژوهش هنر خود را نیز در همان دانشگاه به پایان رسانید.   خلق آثار مختلف از دوران دفاع مقدس، برپایی نمایشگاه‌های مختلف و آگاهی از وضعیت هنرمندان در دوران دفاع مقدس و نوع نگاه آنان به این موضوع بهانه‌ای شد تا در آغاز سوم خرداد روز آزاد سازی خرمشهر به سراغ او برویم و به گفت و گو بنشینیم. او هم اکنون دبیری دومین جشنواره  جهانی هنر مقاومت را به عهده دارد.     دوران دفاع مقدس چه تاثیری بر هنر شما گذاشته است؟   آن دوران،‌دوران بسیار سختی بود کشور ما که تازه از انقلاب پیروز سربلند بیرون آمده بود، ناگهان از طرف کشورهایی مانند آمریکا،‌روسیه و عراق مورد هجمه قرار گرفت و در همان زمان شروع جنگ صدام اعلام کرد تا 24 ساعت آینده به تهران می‌رسد. شجاعت ، دین باوری و غیرت مردانه علوی سه عامل مهم شکست دشمن در آن برهه زمانی بود. البته نسلی که به خیابان ها آمد تا انقلاب اسلامی را به پیروزی برساند در زمان وقوع جنگ آرام نشست و با تشکیل ارتش و بسیج و سپاه به جنگ دشمن رفتند.   این گفته امام که خدا خرمشهر را آزاد کرد کاملا صحیح است زیرا در این آزاد سازی غیرت دینی و اندیشه اسلامی به طور جدی وجود داشت.     متقابلا هنر مندان چه تاثیری بر بازتاب دادن این حماسه گذاشته اند؟   هنرمندان نیز مانند هزاران مردم دیگر برای دفاع از کشورشان در مقابل دشمن قد علم کردند و با آرمان‌های امام و رهبرشان همسو شدند.   در آن زمان هنرمندان با کشیدن طرح‌های گرافیکی، کاریکاتور،‌طراحی و نقاشی تلاش می‌کردند اتفاقات را به تصویر بکشند که بیشتر آثار آن دوران ژورنالیستی و تبلیغاتی بود.   چه کسانی در این عرصه فعالیت می‌کردند خاطرتان هست؟   هنرمندان زیادی بودند اما می‌توان به آثار استادانی مانند خسروجردی، اسکندری،‌چلیپا و گودرزی اشاره کرد که همه آنها تک به تک با خلق آثاری برجسته تلاش کردند دین خود را به انقلاب و امامشان ادا کنند.   آیا به نظر شما این اقدامات کافی بود و هنرمندان حرف‌هایشان را بیان کردند؟   نه. هنوز ما به طور جدی اتفاقات دوران مقدس را بازگو نکردیم. هنوز خیلی حرف‌ها مانده که گفته نشده. بخشی از این حرف‌ها را می توان به صورت عاطفی و بعضی را به صورت حسی بیان کرد.   یعنی این‌که هنرمندان می‌توانند بخشی از اتفاقات را با زبان گویا برای نسل جوان توضیح دهند اما تجربه ثابت کرده که این به تنهایی کافی و جوابگوی سوالات نسل جوان نیست.   چرا؟ علت چیست؟   هنرمندان باید از فرصت‌هایی که در اختیار دارند استفاده کنند و با نمونه سازی و ارائه کارهای خود در قالب هنرهای مختلف حرف‌هایشان را بزنند.   راه اندازی موزه‌ای از دفاع مقدس و نمایش آثار هنرمندان در زمینه‌های مختلف می‌تواند بهترین اقدام در این خصوص باشد.   در حال حاضر هنرمندان در کلاس‌هایی که دارند از آن دوران برای نسل جدید می‌گویند اما اگر در کنار این گویش‌ها آثار به نمایش گذاشته شود جوانان راحت تر آن دوران را لمس می‌کنند.   این سکوت و حرف‌های هنرمندان نیز باید آسیب شناسی شود و برای آن راه حلی پیدا کرد زیرا آنان دارای تجارب زیادی هستند که هر کدام از آنها می‌تواند سرمشقی برای زندگی نوجوانان و جوانان باشد.