جرج برنارد شاو

جرج برنارد شاو متولد 1856 انگلستان ، او در ابتدا رمان نویس بود و بعدا به نمایشنامه نویسی روی آورد ویکی از بزرگترین و تاثیر گذارترین نمیاشنامه نویسا ن انگلستان و جهان شد ،  گرایشش را در نمایشنامه نویسی بر کمدی نویسی گذاشت ودر این زمینه چهره ای شاخص بود و طنز آیرونیک (طعنه آمیز) را با مهارت و زیرکی  وارد زبان کرد  ، نخستین نمایشنامه او کاندیدا بود که باعث شهرتش شد ، اوبا استفاده از تناقض های  موجود در شخصیت های نمایش ، تماشاگران را وا می داشت تا خودرا و موقعیت اجتماعی خود را دوباره ارزیابی کنند او دیدگاهی اجتماعی داشت و به مسائل اجتماعی با دیدی انتقادی می نگریست و در پی هجو بسیاری از عقاید ومناسبت قالبی رایج زمان خودش بود  ، شخصیت های نمایشی آثارش با لهجه حرف می زنند اما در عین حال سلیس وروانی در گفتارشان از شاخص های دیالوگ نویسی  جرج برناردشاو می باشد از جمله آثار نمایشی او می توان به  انسان وابرانسان ، سزار وکلئوپاترا ، سرگرد باربارا ، مشکل آقای دکتر، پیگمالیون ونمایشنامه های تک پرده ای از جمله ، دروغ های هنری عاشق ، بانوی سیاه غزل ها ، آنا جانسکا شهبانوی بلشویک و مراسم تطهیر بلانکو پوزنت اشاره کرد ، بسیاری از آثار او به فارسی ترجمه شده است و در دسترس عموم قراردارد ، شاو در گفتن جملات تامل برانگیز و شوخی ها یش شهره است از جمله :

 -کاری که خدا آن را درست کرده است، آدمی زاده نمی تواند آن را به هم بزند.

ـ یک شعار خوب، نیمی از نبرد است.

ـ آزادی، توأم با مسئولیتْ است. به همین علّت است که اکثر افراد، از آن می ترسند.

ـ زندگی ای که صَرف ارتکاب اشتباهات شده، نه تنها آبرومندانه تر، بلکه مفیدتر از زندگی ای است که صَرف انجام دادن هیچ کاری نشده است.

ـ در برابر امیال خود مقاومت کن. همه چیزهای خوب را تجربه کن و خو را با بهترینِ آنها عادت بده.

ـ حقیقت، یگانه چیزی است که هیچ کس باورش نخواهد کرد.

ـ خوشی و راحتی دائمی، در تمام مدّت زندگی! این همان چیزی است که هیچ کس نمی تواند تحمّلش کند.

ـ در زندگی، دو تراژدی وجود دارد: یکی آن که آن چه دلتان می خواهد به دست نیاورید؛ دیگر آن که هر چه دلتان خواست، به دستش آورید.

-          یک مرد تا زمانی که صحبت‌هایش را انکار نکنید حرفی نمی‌زند!

-          روش جوک گفتن من این است که واقعیت را بگویم. واقعیت خنده‌دارترین لطیفه دنیا است.

-          وقتی که انسان بخواهد ببری را بکشد اسمش را ورزش می‌گذارد اما اگر ببر بخواهد او را بکشد اسمش درنده خویی است.

-          مرد خردمند سعی می‌کند خودش را با دنیا سازگار کند و مرد نابخرد اصرار دارد که دنیا را با خودش سازگار کند. بنابراین کلیه پیشرفت‌ها بستگی به تلاشهای مرد نابخرد دارد.

ـ گویند پس از پایان کُنسرت ویولونیستی، مردی عقیده او را درباره ویولونیست، سؤال کرد. شاو، جواب داد: «او مرا به یاد پادروسکی می اندازد». پرسش کننده، با تعجب گفت: «پادروسکی؟ او که ویولونیست نبود!». شاو جواب داد: «این آقا هم همین طور!».

 

ـ در مجلسی،  هنرپیشه زن معروفی به شاو اظهار داشت: «اگر ما با هم ازدواج کنیم، فرزندی که متولّد می شود، موجودی فوق العاده خواهد بود؛ زیرا هوش شما و زیبایی مرا در یک جا خواهد داشت». شاو، بلافاصله جواب داد: «می ترسم بر عکس، فرزند عزیزمان، عقل تو و زیبایی مرا به ارث ببرد!».

 

ـ یک بار، موقعی که نمایش نامه «سلاح و مردِ» شاو به پایان رسید و پرده افتاد، تمام تماشاچیان برای شاو، کف زدند، جز یک نفر که سوت کشید و مسخره اش کرد. شاو، رو به او کرد و با کمال خون سردی گفت: «رفیق عزیزم! من هم با تو هم عقیده هستم؛ ولی ما دو نفر که در اقلیت هستیم، چگونه می توانیم با اکثریتْ به مخالفت بپردازیم؟!».

-       - روزی نویسنده جوانی از جرج برنارد شاو پرسید:«شما برای چی می نویسید استاد؟» برنارد شاو جواب داد:«برای یک لقمه نان» نویسنده جوان برآشفت که:«متاسفم! برخلاف شما من برای فرهنگ مینویسم!»وبرنارد شاو گفت:«عیبی نداره پسرم هر کدام از ما برای چیزی مینویسیم که نداریم>

-

جرج برنارد شاو با اندیشه هایش و تکنیکی که دردرام نویسی به کاربرد توانست نقش تعیین کننده ای در تاریخ تئاتر جهان علی الخصوص نمایشنامه نویسی داشته باشد او در سال 1959 به مرگ لبخند زد ، اما بیست وپنج سال قبل یعنی در سال 1925 جایزه نوبل ادبیات را از آن خودش کرد .

نویسنده : بابک دقیقی