طاهره صفارزاده/ 1

طاهره صفار زاده، پایه گذار حوزه هنری

دکتر طاهره صفارزاده با آگاهی از خلأ فرهنگی نهضت اسلامی، در آغاز نهضت به کمک نویسندگان سرشناس و متعهد مسلمان اقدام به تأسیس مرکزی به نام « کانون فرهنگی نهضت اسلامی » کرد.

دکتر طاهره صفارزاده، شاعر، نویسنده، نظریه پرداز، محقق، مترجم و استاد دانشگاه، روز 27 آبان 1315 در خانواده ای متوسط با پیشینه ای از مردان و زنانی تلاشگر، عارف، مردمگرا و ستم ستیز در سیرجان به دنیا آمد. پدر و مادرش را در پنج سالگی از دست داد و تحت تکفل مادربزرگ خود قرار گرفت که چشم پزشک و شاعر بود و در کرمان می زیست. خواهر بزرگترش نیز به اشاره مادربزرگ برای سرپرستی طاهره و رسیدگی به او ترک تحصیل کرد. او همواره طاهره را فرزند اول خود می دانست. طاهره در 6 سالگی تجوید، قرائت و حفظ قرآن را در مکتب محل آموخت. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در کرمان گذراند. نخستین شعرش را ( به نام « بینوا و زمستان ») در 13 سالگی سرود که نقش روزنامه دیواری مدرسه شد. اولین جایزه همان شعر را که یک جلد دیوان جامی بود، به پیشنهاد دکتر باستانی پاریزی از دبیران آن زمان دبیرستان بهمنیار، از رییس آموزش و پرورش استان دریافت کرد. نزد مردم ایران شهرت طاهره صفارزاده با شعر « کودک قرن » پدید آمد که در نخستین کتاب شعر او به چاپ رسیده و توصیفی از وضعیت فرزند یک مادر اشرافی و ترسیمی از انحطاط فرهنگ غربگرایانه بود.  
 
سال ششم دبیرستان را با رتبه نخست به پایان رساند و در امتحان ورودی دانشگاه در رشته های حقوق، زبان و ادبیات فارسی، و زبان و ادبیات انگلیسی قبول شد. چون تردید در انتخاب داشت خانواده او به استخاره رجوع کردند و در نتیجه در رشته زبان و ادبیات انگلیسی دانشگاه شیراز لیسانس گرفت. در این دوران بود که متوجه کاربردی نبودن واحدهای این رشته برای حال و آینده دانشجویان ایرانی شد. او پس از مدتی بنا به دلایل خانوادگی به همراه فرزندش به تهران مهاجرت کرد.مدتی برای گذران زندگی به کار در یک شرکت بیمه، تدریش زبان انگلیسی و نوشتن داستان برای مطبوعات پرداخت. همزمان با مسئولیت صفحه شعر یکی از مجلات، به عنوان مترجم متون فنی در شرکت نفت استخدام شد اما به دنبال یک سخنرانی در اردوی تابستانی فرزندان کارگران شرکت نفت علیه تبعیض موجود و عوامل ستمی که مایه فقر و محرومیت کارگران و فرزندان آنها بود، مجبور شد کار خود را ترک کند.  
 
طاهره صفارزاده مدتی پس از درگذشت فرزندش برای ادامه تحصیل به انگلستان و سپس به آمریکا رفت. در دانشگاه آیووا، هم در گروه نویسندگان بین المللی پذیرفته شد و هم به کسب مدرک MFA ( مخفف Master of fine arts  به معنی: استاد هنرهای زیبا ) درجه ای مستقل از phd  است که به نویسندگان و هنرمندانی دارای لیسانس در یک رشته ی هنری یا ادبی که داوطلب تدریس در دانشگاه باشند اعطا می شود. آنها باید قبل از ورود به این دوره تحصیلی، از عهده ی امتحانی جامع _ که حتی برای دانشجویان آمریکایی دشوار است _ برآیند. ظاهره صفارزاده، ضمن گذراندن دروس دیگر، برای درسهای اصلی « شعر امروز جهان »، موضوعهای « نقد ادبی »، « نقد عملی ترجمه » و « سینمای مستند » را انتخاب کرد. سینما را نیز به عنوان هنر دوم برگزید و دو فیلم کوتاه ساخت.  
 
دکتر طاهره صفارزاده با آگاهی از خلأ فرهنگی نهضت اسلامی، در آغاز نهضت به کمک نویسندگان سرشناس و متعهد مسلمان اقدام به تأسیس مرکزی به نام « کانون فرهنگی نهضت اسلامی » کرد. در مدت مسئولیت او قبل از پیروزی انقلاب اسلامی حدود 300 هنرجو در رشته های سینما، عکاسی، تئاتر، نقاشی ، گرافیک، شعر و داستان، به همت استادانی که توقع حق التدریس نداشتند، در آن مرکز پرورش یافتند که اندکی بعد از چهره ها و مسئولان فرهنگی و هنری انقلاب اسلامی شدند. کانون فرهنگی نهضت اسلامی پس از آن که صفارزاده آن را به جوانها واگذار کرد، به « حوزه اندیشه و هنر اسلامی » و بعد ها به « حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی » تغییر نام داد.  
 
وی در سال 1358 با دکتر عبدالوهاب نورانی وصال، ادیب، شاعر، نویسنده و استاد دانشگاه ازدواج کرد و این زندگی مشترک تا زمان درگذشت آن استاد ( دیماه 1373 ) ادامه داشت. دکتر طاهره صفارزاده پس از پیروزی انقلاب اسلامی از سوی همکاران خود در دانشگاه شهید بهشتی به عنوان رییس دانشگاه و نیز رئیس دانشکده ادبیات انتخاب شد. همزمان با سرپرستی دانشکده ادبیات « طرح بازآموزی دبیران» را به اجرا در آورد که از طرحهای ضروری برای برطرف ساختن نقاط ضعف آموزش های پیش از دانشگاه است.

منبع: kerman.hozehonari.ir