کرمان
← همه اخبار
جلال در یک نگاه
۱۱ آذر ۱۳۹۲کد خبر: 142231۲
زندگی پر فراز و نشیب سیاسی جلال و رفتارهای جنجال برانگیز وی نیز او را نسبت به دیگران متمایز می کند بطوری که او خود را منحصر در چارچوبی نمی بیند و بیش از هر چیزی به تکامل فکری و اخلاقی خود توجه دارد.
"تختی را خودکشی کردند" جمله ای که ما را می تواند به یاد قلم پر هیاهوی جلال آل احمد بیاندازد که در ۱۱ آذر ۱۳۰۲ در خانواده‌ای مذهبی - روحانی به دنیا آمد.
در ۱۳۲۳ به حزب توده پیوست و سه سال بعد در انشعابی جنجالی از آن کناره گرفت. نخستین مجموعه داستان خود به نام «دید و بازدید» را در همین دوران منتشر کرده بود. او که تاثیری گسترده بر جریان روشنفکری دوران خود داشت، به جز نوشتن داستان به نگارش مقالات اجتماعی، پژوهش‌های مردم شناسی، سفرنامه‌ها و ترجمه‌های متعددی نیز پرداخت. شاید مهم‌ترین ویژگی ادبی آل احمد نثر او بود. نثری فشرده و موجز و در عین حال عصبی و پرخاشگر، که نمونه‌های خوب آن را در سفرنامه‌های او مثل «خسی در میقات» و یا داستان زندگی نامه «سنگی بر گوری» می‌توان دید.
وی در جوانی عضو حزب توده بود و با نشریه مردم ارگان این حزب همکاری داشت. بعد از واقعه آذربایجان همراه با خلیل ملکی و گروهی دیگر از آن حزب جدا شد.
آل‌احمد در ۱۳۲۷ در اتوبوس اصفهان به تهران با سیمین دانشور، داستان‌نویس و مترجم، آشنا شد و در ۱۳۲۹ با وی ازدواج کرد. پدر آل‌احمد با ازدواج او با دانشور مخالف بود و در روز عقد به قم رفت و سال‌ها به خانه آنها پا نگذاشت.
وی در سال ۱۳۴۲ به اتفاق علی‌اکبر کنی‌پور برای سفر حج به مکه رفت. پیش از این سفر در ملاقاتی که با آیت‌الله خمینی داشت با وی آشنا شده بود و کتاب غرب‌زدگی مورد توجه ایشان قرار گرفته بود.
جلال آل احمد را علیرغم اینکه در رفاه خانواده زیسته بود باید در درد جامعه پیرامون خود جستجو کرد مدیر مدرسه را باید خواند تا درد جلال را نسبت به وضعیت آموزش روزگارش فهمید و همچنین خسی در میقات را با جلال همسفر شد تا از دریچه نگاه او جهان دگری را به نظاره نشست.
طنز ملایمی که جلال در واقعیات خود حل می کند مثال زدنی ست او بر اساس اتفاقاتی که برایش پیش آمده و یا مشاهدات خود از جامعه را می نویسد و مخاطب را چنان با خود همراه کرده که گویی خود مخاطب در داستان ها حضور داشته و همزاد پنداری می کند. از آنجایی که جلال خودش را می نویسد او را می شود در آثارش تعقیب کرد و در کوچه پس کوچه های افکارش قدم زد.
زندگی پر فراز و نشیب سیاسی جلال و رفتارهای جنجال برانگیز وی نیز او را نسبت به دیگران متمایز می کند بطوری که او خود را منحصر در چارچوبی نمی بیند و بیش از هر چیزی به تکامل فکری و اخلاقی خود توجه دارد و نسبت به جامعه پیرامون خود احساس مسئولیت می کند.
ترجمه نیز از آوردگاه های جلال بود بطوریکه او اولین کسی بود که با ترجمه رمان بیگانه از آلبر کامو او را به جامعه ادبی ایران معرفی کرد و همچنین چند سال بعد با ترجمه هایی از آندره ژید، یونگر، اوژن یونسکو، داستایوسکی نقش بسیار موثری در پیش برد ادبیات معاصر ایفا کرد. حمایت از نیما و شاملو توسط جلال نیز نشانگر روحیه نوگرایی وی می باشد.
وی در ۱۸ شهریور ۱۳۴۸ در اسالم گیلان درگذشت. پس از مرگ نابهنگام آل‌احمد، جنازه وی به سرعت تشییع و دفن شد. که باعث ایجاد شایعاتی درباره سر به نیست شدن احتمالی او شد. همسر وی، سیمین دانشور این شایعات را تکذیب کرده است.
عبدالرضا نورپور
در ۱۳۲۳ به حزب توده پیوست و سه سال بعد در انشعابی جنجالی از آن کناره گرفت. نخستین مجموعه داستان خود به نام «دید و بازدید» را در همین دوران منتشر کرده بود. او که تاثیری گسترده بر جریان روشنفکری دوران خود داشت، به جز نوشتن داستان به نگارش مقالات اجتماعی، پژوهش‌های مردم شناسی، سفرنامه‌ها و ترجمه‌های متعددی نیز پرداخت. شاید مهم‌ترین ویژگی ادبی آل احمد نثر او بود. نثری فشرده و موجز و در عین حال عصبی و پرخاشگر، که نمونه‌های خوب آن را در سفرنامه‌های او مثل «خسی در میقات» و یا داستان زندگی نامه «سنگی بر گوری» می‌توان دید.
وی در جوانی عضو حزب توده بود و با نشریه مردم ارگان این حزب همکاری داشت. بعد از واقعه آذربایجان همراه با خلیل ملکی و گروهی دیگر از آن حزب جدا شد.
آل‌احمد در ۱۳۲۷ در اتوبوس اصفهان به تهران با سیمین دانشور، داستان‌نویس و مترجم، آشنا شد و در ۱۳۲۹ با وی ازدواج کرد. پدر آل‌احمد با ازدواج او با دانشور مخالف بود و در روز عقد به قم رفت و سال‌ها به خانه آنها پا نگذاشت.
وی در سال ۱۳۴۲ به اتفاق علی‌اکبر کنی‌پور برای سفر حج به مکه رفت. پیش از این سفر در ملاقاتی که با آیت‌الله خمینی داشت با وی آشنا شده بود و کتاب غرب‌زدگی مورد توجه ایشان قرار گرفته بود.
جلال آل احمد را علیرغم اینکه در رفاه خانواده زیسته بود باید در درد جامعه پیرامون خود جستجو کرد مدیر مدرسه را باید خواند تا درد جلال را نسبت به وضعیت آموزش روزگارش فهمید و همچنین خسی در میقات را با جلال همسفر شد تا از دریچه نگاه او جهان دگری را به نظاره نشست.
طنز ملایمی که جلال در واقعیات خود حل می کند مثال زدنی ست او بر اساس اتفاقاتی که برایش پیش آمده و یا مشاهدات خود از جامعه را می نویسد و مخاطب را چنان با خود همراه کرده که گویی خود مخاطب در داستان ها حضور داشته و همزاد پنداری می کند. از آنجایی که جلال خودش را می نویسد او را می شود در آثارش تعقیب کرد و در کوچه پس کوچه های افکارش قدم زد.
زندگی پر فراز و نشیب سیاسی جلال و رفتارهای جنجال برانگیز وی نیز او را نسبت به دیگران متمایز می کند بطوری که او خود را منحصر در چارچوبی نمی بیند و بیش از هر چیزی به تکامل فکری و اخلاقی خود توجه دارد و نسبت به جامعه پیرامون خود احساس مسئولیت می کند.
ترجمه نیز از آوردگاه های جلال بود بطوریکه او اولین کسی بود که با ترجمه رمان بیگانه از آلبر کامو او را به جامعه ادبی ایران معرفی کرد و همچنین چند سال بعد با ترجمه هایی از آندره ژید، یونگر، اوژن یونسکو، داستایوسکی نقش بسیار موثری در پیش برد ادبیات معاصر ایفا کرد. حمایت از نیما و شاملو توسط جلال نیز نشانگر روحیه نوگرایی وی می باشد.
وی در ۱۸ شهریور ۱۳۴۸ در اسالم گیلان درگذشت. پس از مرگ نابهنگام آل‌احمد، جنازه وی به سرعت تشییع و دفن شد. که باعث ایجاد شایعاتی درباره سر به نیست شدن احتمالی او شد. همسر وی، سیمین دانشور این شایعات را تکذیب کرده است.
عبدالرضا نورپور
اشتراک‌گذاری:لینک کوتاه: https://kerman.hozehonari.ir/s/R5HTXQF
نظرات
در حال بارگذاری…
منبع: kerman.hozehonari.ir